كسى كه مستحقّ نفرين نيست، بويژه مؤمن

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه لعنت از دهان لعنت كننده خارج شود، مى نگرد. اگر راهى [و وجه استحقاقى] در آن كسى كه به او لعنت فرستاده شده است، نيافت، به سوى كسى كه از او صادر شده است، بر مى گردد [و دامان لعنت كننده را مى گيرد].

امام باقر عليه السلام:لعنت، هر گاه از لعنت كننده صادر شود، ميان او و كسى كه لعنت مى شود، مى گردد. اگر مجوّزى نيافت، به خودِ لعنت كننده بر مى گردد كه او، خود، به آن سزاوارتر است. پس، زنهار تا مؤمنى را لعنت نكنيد كه دامن خودتان را مى گيرد!