متوكّل عبّاسى
2 حدیث
إعلام الورى عن الحسين بن محمّد:كانَ لي صَديقٌ مُؤَدِّبٌ لِوُلدِ بغاء أو وَصيفٍ ـ الشَّكُّ مِنّي ـ فَقالَ لي: قالَ لِيَ الأَميرُ مُنصَرَفَهُ مِن دارِ الخَليفَةِ: حَبَسَ أميرُ المُؤمِنينَ هذَا الَّذي يَقولونَ: ابنُ الرِّضَا اليَومَ، ودَفَعَهُ إلى عَلِيِّ بنِ كركر، فَسَمِعتُهُ يَقولُ:
أنَا أكرَمُ عَلَى اللّهِ مِن ناقَةِ صالِحٍ «تَمَتَّعُواْ فِى دَارِكُمْ ثَلَـثَةَ أَيَّامٍ ذَ لِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ» ۱ ولَيسَ يُفصِحُ بِالآيَةِ ولا بِالكَلامِ، أيُّ شَيءٍ هذا؟
قالَ: قُلتُ: أعَزَّكَ اللّهُ تَوَعَّدَ، انظُر ما يَكونُ بَعدَ ثَلاثَةِ أيّامٍ.
فَلَمّا كانَ مِنَ الغَدِ أطلَقَهُ وَاعتَذَرَ إلَيهِ، فَلَمّا كانَ فِي اليَومِ الثّالِثِ وَثَبَ عَلَيهِ باغز ويغلون وتامش وجَماعَةٌ مَعَهُم
إعلام الورىـ به نقل از حسين بن محمّد ـ: دوستى داشتم كه معلّم فرزندان بُغا يا وَصيف ۳ بود. ترديد از من است. او به من گفت: امير در بازگشتش از سراى خليفه به من گفت: امروز، امير المؤمنين، اين كسى را كه به او ابن الرضا مى گويند، بازداشت كرد و او را به على بن كركر سپرد. شنيدم كه [ابن الرضا]مى گفت: «من در نزد خداوند، از ناقه صالح، ارجمندترم. «سه روز در سرايتان برخوردار شويد. اين وعده اى نادروغ است» » و درباره [مقصودش از] آيه و آن جمله توضيحى نفرمود. اين، چه معنا دارد؟
من گفتم: خدايت عزّت دهاد! او بيم داده است. ببين پس از سه روز، چه خواهد شد.
فرداى آن روز، خليفه امام عليه السلام را آزاد كرد و از ايشان پوزش خواست و روز سوم، باغز و يغلون و تامش ۴ و گروهى ديگر بر خليفه شوريدند و او را كشتند و
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر
مُهج الدعوات عن زرافة حاجب المتوكّل وكان شيعيّا:كانَ المُتَوَكِّلُ يُحظِي الفَتحَ بنَ خاقانَ عِندَهُ، وقَرَّبَهُ مِنهُ دونَ النّاسِ جَميعا، ودونَ وُلدِهِ وأهلِهِ؛ أرادَ أن يُبَيِّنَ مَوضِعَهُ عِندَهُم، فَأَمَرَ جَميعَ مَملَكَتِهِ مِنَ الأَشرافِ مِن أهلِهِ وغَيرِهِم وَالوُزَراءِ وَالاُمَراءِ وَالقُوّادِ وسائِرِ العَساكِرِ ووُجوهِ النّاسِ أن يَزَّيَّنوا بِأَحسَنِ التَّزيينِ، ويَظهَروا في أفخَرِ عُدَدِهِم وذَخائِرِهِم، ويَخرُجوا مُشاةً بَينَ يَدَيهِ، وأن لا يَركَبَ أحَدٌ إلاّ هُوَ وَالفَتحُ بنُ خاقانَ خاصَّةً بِسُرَّ مَن رَأى. ومَشَى النّاسُ بَينَ أيديهِما عَلى مَراتِبِهِم رَجّالَةً، وكانَ يَوما قائِظا شَديدَ الحَرِّ.
وأخرَجوا في جُملَةِ الأَشرافِ أبَا الحَسَنِ عَلِيَّ بنَ مُحَمَّدٍ، وشَقَّ
مهج الدعواتـ به نقل از زرّافه، حاجب متوكّل كه شيعه بود ـ: متوكّل به فتح بن خاقان ارج بسيارى مى نهاد و او را از همه مردم و حتّى فرزندان و بستگانش مقرّب تر مى داشت.
روزى خواست جايگاه او را در نزد خويش براى آنان روشن كند. از اين رو به همه بزرگان كشور، از خانواده اش و جز آنان، و وزيران و اميران و فرماندهان و ديگر سپاهيان و مقامات كشور، دستور داد كه به نيكوترين هيئت، خود را آراسته كنند و با فاخرترين تجهيزات و مهمّاتشان بيرون بيايند و پياده پيشاپيش او حركت كنند و هيچ كس سواره نباشد، مگر خود او و فتح بن خاقان، بويژه در سامرّا.
مردم، بر حسب مراتبشان، پياده پيشاپيش آن دو به حركت درآمدند. آن روز، چلّه تابستان بود و هوا بسيار داغ. آنها در ميان بزرگان، امام هادى عليه السلام را نيز بيرون آوردند و
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر