عبد اللّه بن جُندب

الكافىـ به نقل از ابراهيم بن هاشم ـ: عبد اللّه بن جندب را در موقف (عرفات) ديدم و وقوقى بهتر از وقوف او نديدم. يكسره، دستانش را به سوى آسمان بلند داشت و اشك هايش بر گونه هايش جارى بود، چنان كه به زمين مى ريخت. چون مردم [از عرفات]رفتند، به او گفتم: اى ابا محمّد! من، وقوفى نيكوتر از وقوف تو نديدم. گفت: به خدا سوگند كه من، جز براى برادرانم دعا نكردم؛ چرا كه امام كاظم عليه السلام به من خبر داد كه: «هر كس در غياب برادرش براى او دعا كند، از عرش به او ندا مى آيد كه: صد هزار برابرِ آن، از آنِ تو باد!». از اين رو، خوش نداشتم كه صد هزار دعاى تضمين شده را به خاطر يك دعايى كه نمى دانم همان هم مستجاب خواهد شد يا نه، از دست بدهم.