ضَمرَة بن مَعبَد
1 حدیث
الكافي عن جابر:قالَ عَلِيُّ بنُ الحُسَينِ عليه السلام ما نَدري كَيفَ نَصنَعُ بِالنّاسِ؟ إن حَدَّثناهُم بِما سَمِعنا مِن رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله ضَحِكوا، وإن سَكَتنا لَم يَسَعنا. قالَ: فَقالَ ضَمرَةُ بنُ مَعبَدٍ: حَدِّثنا.
فَقالَ: هَل تَدرونَ ما يَقولُ عَدُوُّ اللّهِ إذا حُمِلَ عَلى سَريرِهِ؟ قالَ: فَقُلنا: لا.
قالَ: فَإِنَّهُ يَقولُ لِحَمَلَتِهِ: ألا تَسمَعونَ؟ إنّي أشكو إلَيكُم عَدُوَّ اللّهِ؛ خَدَعَني وأورَدَني ثُمَّ لَم يُصدِرني، وأشكو إلَيكُم إخوانا واخَيتُهُم فَخَذَلوني، وأشكو إلَيكُم أولادا حامَيتُ عَنهُم فَخَذَلوني، وأشكو إلَيكُم دارا أنفَقتُ فيها حَريبَتي ۱ فَصارَ سُكّانُها غَيري، فَارفُقوا بي ولا تَستَعجِلوا. قالَ: فَقالَ ضَمرَةُ: يا أبَا الحَسَنِ إن كانَ هذا
الكافىـ به نقل از جابر ـ: امام زين العابدين عليه السلام فرمود: «ما نمى دانيم با مردم، چه كنيم؟ اگر آنچه را از پيامبر خدا شنيده ايم، برايشان حديث كنيم، مى خندند و اگر زبان فرو بنديم، آن هم نشايد». ضَمرَة بن معبد گفت: برايمان حديث كن.
فرمود: «آيا مى دانيد كه دشمن خدا، آن گاه كه بر تابوتش حمل مى شود، چه مى گويد؟».
گفتيم: خير.
فرمود: «به حمل كنندگانش مى گويد: آيا نمى شنويد؟ من از دشمن خدا به شما شِكوه مى كنم: او مرا فريفت و به مَهلَكه ام بُرد و ديگر بيرونم نياورد. از برادران و دوستانى به شما شِكوه مى كنم كه با آنان، برادرى كردم؛ امّا مرا تنها گذاشتند. از فرزندانى به شما شِكوه مى كنم كه از آنان حمايت كردم؛ امّا آنها مرا تنها گذاشتند. از سرايى به شما شِكوه مى كنم كه اموالم را در آن خرج
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرنفرین کردن به دیگران +2 مورد دیگر