حدیث دربارهكمك جستن از خدا

الإمام زين العابدين عليه السلامـ في مُناجاةِ الشّاكِرينَ ـ: إلَهي. أنتَ الرَّؤوفُ الرَّحيمُ البَرُّ الكَريمُ الَّذي لا يُخَيِّبُ قاصديهِ، ولا يَطرُدُ عَن فِنائِهِ آمِليهِ، بِساحَتِكَ تَحُطُّ رِحالُ الرّاجينَ، وبِعَرصَتِكَ تَقِفُ آمالُ المُستَرفِدينَ، فَلا تُقابِل آمالَنا بِالتَّخييبِ وَالإِياسِ، ولا تُلبِسنا سِربالَ القُنوطِ وَالإِبلاسِ. ۱

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات سپاس گزاران ـ: معبود من!. تو آن رئوف مهربان نيكوكارِ كريمى هستى كه هر كه را به او رو آورد، نوميد بر نمى گردانَد و آرزومندانش را از درگاهش نمى رانَد. اميدواران، در بارگاه تو بار مى افكنند وآرزوهاى عطاخواهان، در ميدان تو توقّف مى كنند.پس آرزوهاى ما را با ناكامى و يأس، پاسخ مده و جامه هاى نوميدى و يأس بر ما مپوشان.

۱.بحار الأنوار: ج 94 ص 146.

کلیدواژه‌ها راه رسیدن به آرزوها کمک جستن از خدا

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: بار خدايا! آرزوها به كَرَم توبسته است. پس با خشم و ناخشنودى ات [از من]، بندهاى آنها را قطع مكن.

امام على عليه السلامـ از مناجات ايشان در مسجد جُعفى ـ: معبود من! اگر عمل من در كنار طاعت از تو ناچيز است، امّا آرزوى فراوان به لطف اميد بخش تو بسته ام. معبود من! چگونه از درگاه تو محروم بازگردم، در حالى كه همه گمانم به بخشندگى تو آن است كه مرامورد مهرخويش قرار دهى وكامياب، بازَم گردانى؟ معبود من! نوميدىِ نوميدان را بر گمان نيكم به تو چيره نگردانيده ام. پس، از ميان اميدواران، بر اميد نيك، مُهر بطلان مزن [و مرا نوميد بر مگردان].

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات انجيليه ـ: بار خدايا!. از تو درخواست مى كنم: از شهادت و گواهى، درست ترين آن را، از عبادت، با نشاط ترينش را. از اعمال، صحيح ترين آنها را، از آرزوها، مناسب ترينِ آنها را، و از گفتارها، راست ترين آنها را.

امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجات نيازمندان ـ: معبود من! پريشانى مرا، جز لطف و مهر تو به سامان نمى آورد. و جز فضل تو، چيزى مرا به آرزويم نمى رساند.

امام صادق عليه السلامـ در دعاى صباح ـ: اى كسى كه جودش دستاويز هر درخواستگرى است و كَرَمش، ميانجىِ هر آرزومندى است، اى كسى كه به بخشندگى موصوف است! رحم فرما بر كسى كه به بدى كردن، معروف است.

امام صادق عليه السلامدر دعاى سفر ـ: بار خدايا! هر بلايى را كه مقدّر گشته و هر سختى اى را كه حكم آن صادر شده است، از من بگردان و سايه رحمتت را بر من بگستران و به لطف خويش، مرا ببخشاى و درِ روزى ات به من گشايش ده و نعمتت را بر من، تمام گردان و مرا از هر جهت، مشمول عافيت خود گردان و در اين سفر، همه قضايت را سازگار با همه دلخواه من قرار ده و بهترين آرزوهاى مرا تحقّق بخش.

امام صادق عليه السلامـ از دعاى ايشان، هنگام رهسپار شدن به مِنا ـ: بار خدايا! اميدم به توست و تو را مى خوانم. پس مرا به آرزويم برسان و عمل مرا شايسته گردان.

امام صادق عليه السلامـ در دعا ـ: بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و ما را از اين كه آرزوهايمان را برآورده نسازى و اعمالمان را بى حاصل گردانى، محفوظ بدار.