حدیث دربارههلاكت

الإمام عليّ عليه السلام:إنّما أهلَكَ مَن كانَ قَبلَكُم أمَدُ أمَلِهِم، وتَغطِيَةُ الآجالِ عَنهُم، حَتّى نَزَلَ بِهِمُ المَوعودُ الَّذي تُرَدُّ عَنهُ المَعذِرَةُ، وتُرفَعُ عَنهُ التَّوبَةُ، وتَحُلُّ مَعَهُ القارِعَةُ ۱ والنِّقمَةُ. ۲

امام على عليه السلام:پيشينيان شما را، در حقيقت، دو چيز هلاك كرد: درازى آرزو و غفلت از مرگ، تا آن گاه كه آنچه بدان وعده داده شده بودند (مرگ)، بر آنان فرود آمد؛ وعده اى كه با آمدن آن، ديگر عذرى پذيرفته نمى شود و جاى توبه نمى مانَد و مصيبت فلاكت بار و مكافات با آن همراه است.

۱.القارعة: المصيبة التي تقرع؛ أي تلقّى بشدّة وقوّة (مرآة العقول: ج 26 ص 596).

۲.الكافي: ج 8 ص 389 ح 586 عن محمّد بن الحسين عن أبيه عن جدّه عن أبيه، نهج البلاغة: الخطبة 147 نحوه، بحار الأنوار: ج 77 ص 368 ح 34.

کلیدواژه‌ها دنیای نکوهیده زیان های دنیادوستی تباهی جان هلاکت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اين امّت، در آغاز با زهد و يقين درست شد و در آخر، با بخل و آرزو هلاك مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يقين و زهد، اين امّت را به صلاح مى كشانَد و آرزو و بخل، آن را تباه مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از كار امروز به فردا افكندن و آرزوىِ دراز در سر پروراندن بپرهيزيد؛ زيرا اينها سبب هلاك امّت ها بوده است.

امام على عليه السلام:مردم را، در حقيقت، دو خصلت به هلاكت مى افكند. اين دو، هم كسانى را كه پيش از شما بوده اند، هلاك كرده است و هم آنان را كه پس از شما مى آيند، هلاك خواهد كرد: يكى آرزو ـ كه آخرت را از ياد مى برد ـ و ديگر هوس، كه به گم راهى مى كشانَد.