حدیث دربارهاز بين رفتن بينش

فرهنگ نامه آرزو، ص ۱۴۱، ح ۲۵۷

امام علی علیه‌السلام

از بين رفتن بينش

الإمام عليّ عليه السلام:الأَمانِيُّ تُعمي أعيُنَ البَصائِرِ. ۱

امام على عليه السلام:آرزوها، ديدگان بصيرت را كور مى كنند.

۱.نهج البلاغة: الحكمة 275، غرر الحكم: ح 1375، بحار الأنوار: ج 78 ص 14 ح 71 نقلاً عن مطالب السؤول.

کلیدواژه‌ها زیان های آرزوهای باطل از بین رفتن بینش

احادیث دیگر این موضوع

۱

امام على عليه السلام:سستى (سهل انگارى) مقصود سستى و سهل انگارى در امور دين و بى توجهى به آن است (مرآة العقول: ج 11، ص 156). بر چهار شاخه است: فريفته شدن، غرّه: غفلت (النهاية: ج 3، ص 354 «غرر») در اين جا، مراد غفلت از پروردگار و از بزرگترين دشمنش مى باشد. (مرآة العقول: ج 11، ص 157). شايد هم مقصود غرّه شدن و اميد مطلق و پيش از اندازه بستن به رحمت خداوند و ناديده گرفتن خوف از او باشد چنان كه در قرآن كريم مى فرمايد: «يَـأَيُّهَا الاْءِنسَـنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ؛ اى انسان، چه چيز تو را درباره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته». آرزو، ترس، هيبت: ترس و بيم داشتن از غير خداوند است (مرآة العقول: ج 11، ص 158). و امروز و فردا كردن، و اين، بدان سبب است كه: ترس، از حق، باز مى دارد. امروز و فردا كردن، موجب كوتاهى ورزيدن در عمل مى شود تا آن گاه كه مرگِ او در رسد. و آرزو اگر نبود، انسان، حساب آنچه را در آن است، مى دانست و اگر حساب وضع خود را مى دانست، از هول و هراس، سكته مى كرد. و فَريفته شدن، انسان را از عمل، باز مى دارد.