حدیث دربارهدعاى پيامبر صلى الله عليه و آله در حقّ دوستدارانش

تاريخ دمشق عن أبي هريرة:كُنتُ مَعَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله في سوقٍ مِن أسواقِ المَدينَةِ، فَانصَرَفَ وَانصَرَفتُ مَعَهُ، فَقالَ: اُدعُ الحُسَينَ بنَ عَلِيٍّ، فَجاءَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام يَمشي، فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله بِيَدِهِ ۱ هكَذا، فَقالَ الحُسَينُ بِيَدِهِ هكَذا، فَالتَزَمَهُ، فَقالَ: اللّهُمَّ إنّي اُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ، وأحِبَّ مَن يُحِبُّهُ. ۲

تاريخ دمشقـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در بازارى از بازارهاى مدينه بودم. ايشان، باز گشت و من نيز با ايشان باز گشتم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «حسين بن على را فرا بخوان» [و من، فرا خواندم]. همين كه حسين بن على آمد، پيامبر صلى الله عليه و آله دستش را دراز كرد و حسين عليه السلام هم چنين كرد. آن گاه، پيامبر صلى الله عليه و آله او را در آغوش گرفت و گفت: «خدايا! من، او را دوست دارم. تو نيز او و دوستدارش را دوست بدار».

۱.قالَ بيده: العرب تجعل القول عبارة عن جميع الأفعال، وتُطلقه على غير الكلام واللسان، فتقول: قال بيده؛ أي أخذ، وقال برجله؛ أي مشى، وقالَ بثوبه؛ أي رفعه، وكلّ ذلك على المجاز والاتّساع. ويقال: قال بمعنى أقبل، وبمعنى مال. وغير ذلك (النهاية: ج4 ص124 «قول»).

۲.تاريخ دمشق: ج 14 ص 154 ح 3474.

کلیدواژه‌ها فضیلت های ویژه امام حسین علیه السلام دعای پیامبر صلی الله علیه و آله در حق دوستدارانش

احادیث دیگر این موضوع

معرفة علوم الحديثـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، دست حسين بن على عليه السلام را مى گرفت و او را بر كف پايش بلند مى كرد و مى فرمود: «كوچولو، اى كوچولو! بالا بيا، چشم كوچولو. خدايا! من، بى ترديد، او را دوست دارم. پس تو نيز او و دوستدار او را دوست بدار».

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: هيچ گاه حسين بن على عليه السلام را نديدم، جز آن كه اشك چشمم سرازير شد، از آن رو كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، روزى بيرون آمد و مرا در مسجد يافت و دستم را گرفت و به من تكيه كرد و با هم به بازار بنى قَينُقاع بنى قَينُقاع، از شاخه هاى يهود مدينه است. رفتيم. بى آن كه با من گفتگو كند، چرخيد و نگريست و سپس با هم باز گشتيم و در مسجد به حالت چُمباتمه نشست و به من فرمود: «كودك خردسال را برايم فرا بخوان». حسين عليه السلام شتابان آمد و در دامانش نشست و دست در محاسن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بُرد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نيز دهان حسين عليه السلام را مى گشود و دهانش را در دهان او مى كرد و مى گفت: «خدايا! من، او را دوست دارم. تو نيز او را دوست بدار».

فضائل الصحابة، ابن حنبلـ به نقل از يَعلى عامرى، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: خدايا! هر كس را كه حسين را دوست مى دارد، دوست بدار.