در دل شب
1 حدیث
الإمام عليّ عليه السلامـ في جَوفِ اللَّيلِ ـ: إلهي كَم مِن موبِقَةٍ حَمَلتَ عَنّي فقَابَلتَها بِنِعمَتِكَ، وكَم مِن جَريرَةٍ تَكَرَّمتَ عَن كَشفِها بِكَرَمَِك، إلهي إن طالَ في عِصيانِكَ عُمُري، وعَظُمَ فِي الصُّحُفِ ذَنبي، فَما أنَا مُؤَمِّلٌ غَيرَ غُفرانِكَ، ولا أنَا بِراجٍ غَيرَ رِضوانِكَ. إلهي اُفَكِّرُ في عَفوِكَ فَتهونُ عَلَيَّ خَطيئَتي، ثُمَّ أذكُرُ العَظيمَ مِن أخذِكَ فَتَعظُمُ عَلَيَّ بَلِيَّتي. آهِ إن أنَا قَرَأتُ فِي الصُّحُفِ سَيِّئَةً أنَا ناسيها وأنتَ مُحصيها! فَتَقولُ: خُذوهُ، فَيالَهُ مِن مَأخوذٍ لا تُنجيهِ عَشيرَتُهُ، ولا تَنفَعُهُ قَبيلَتُهُ! يَرحَمُهُ المَلَأُ إذا اُذِنَ فيهِ بِالنِّداءِ. آهِ مِن نارٍ تُنضِجُ الأَكبادَ وَالكُلى! آهِ مِن نارٍ نَزّاعَةٍ لِلشَّوى! آهِ مِن
امام على عليه السلامـ در دل شب ـ: خداى من! چه گناهان بزرگى را [كه از من سر زد] بردبارى نمودى و آنها را با نعمت هايت پاسخ دادى! و چه بسيار نافرمانى هايى كه به كَرَمت، از آشكارسازى آنها گذشتى. خداى من! اگر در نافرمانى تو عمرم طولانى گردد و در نامه عمل، گناهم بزرگ شود، من جز بخشش تو را آرزومند نخواهم بود و جز خشنودى تو را اميدوار نخواهم گشت.
خداى من! وقتى درباره گذشت تو مى انديشم، خطاهايم در نظرم كوچك مى گردند. آن گاه، عظمت بازخواست تو را به ياد مى آورم، و گرفتارى ام بزرگ مى نمايد. آه از آن وقت كه من در نامه عمل، بدى اى را بخوانم كه فراموش كرده ام و تو آن را به شمار آورده اى و مى فرمايى: «بگيريدش!».
واى به حال بنده اى كه اقوامش نمى توانند نجاتش دهند و قبيله اش نمى توانند به او سودى برسانند