حدیث دربارهاختصاص ساعتى ويژه براى آموزش وى

عنه عليه السلام:كانَت لي مَنزِلَةٌ مِن رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله لَم تَكُن لِأَحَدٍ مِنَ الخَلائِقِ، فَكُنتُ آتيهِ كُلَّ سَحَرٍ، فَأَقولُ: السَّلامُ عَلَيكَ يا نَبِيَّ اللّهِ! فَإِن تَنَحنَحَ انصَرَفتُ إلى أهلي، وإلّا دَخَلتُ عَلَيهِ. ۱
امام على عليه السلام:من در پيشگاه پيامبر خدا، جايگاهى داشتم كه هيچ كس چنان جايگاهى نداشت. من هر سحرگاه، نزد ايشان مى رفتم و مى گفتم: «سلام بر تو، اى پيامبر خدا!». اگر سرفه مى كرد، نزد خانواده ام بر مى گشتم، وگرنه داخل مى شدم.
۱.سنن النسائي: ج 3 ص 12، خصائص أمير المؤمنين للنسائي: ص 220 ح 118، مسند ابن حنبل: ج 1 ص 184 ح 647 نحوه وكلّها عن نجي.

احادیث دیگر این موضوع

۵
امام على عليه السلام:من در هر روز، يك بار و در هر شب، يك بار به نزد پيامبر خدا مى رفتم. وى با من نشست خصوصى داشت. رشته سخن را به هر كجا مى كشيد، با او بودم و ياران پيامبر خدا، به يقين مى دانستند كه پيامبر صلى الله عليه و آله با هيچ كس جز من، اين رفتار را نداشت. چه بسا كه پيامبر خدا به خانه من مى آمد، و اكثر اين نشست ها در خانه من بود، و هر گاه من به يكى از خانه هاى ايشان مى رفتم، با من خلوت مى كرد و همسرانش را از نزد من برمى خيزاند و نزد وى، جز من كسى نمى ماند؛ ولى هر گاه براى گفتگوهاى خصوصى به خانه ما مى آمد، نه فاطمه عليهاالسلام و نه هيچ يك از پسرانم، بيرون نمى رفتند. هر گاه از او مى پرسيدم، پاسخم را مى داد، و چون خاموش مى ماندم و پرسش هايم پايان مى يافت، برايم آغاز به سخن مى كرد. هيچ آيه اى بر پيامبر خدا نازل نشد، مگر آن كه مرا به خواندنش وا داشت و آن را به من اِملا كرد، و من به خطّ خود، آن را نوشتم و تأويل و تفسير، ناسخ و منسوخ، محكم و متشابه، و خاص و عامّ آن را به من آموخت، و از خدا خواست كه درك و حفظ آن را به من عنايت كند، و از زمانى كه اين دعا را در حقّ من كرد، نه آيه اى از كتاب خدا را فراموش كرده ام و نه دانشى را كه او املا كرد و من نوشتم. هيچ چيزى از حلال و حرام، امر و نهى، و گذشته و آينده را كه خداوند به وى آموخته بود و هيچ كتابى را كه خداوند بر يكى از پيامبران قبل از وى، درباره اطاعت و معصيت، فرو فرستاده بود، رها نكرد؛ بلكه آن را به من آموخت و من، آن را حفظ كردم و يك حرف از آن را فراموش نكردم. آن گاه دست خويش را بر سينه ام نهاد و از خدا خواست كه دلم را از دانش و فهم و حكمت و نور، پُر سازد. گفتم: اى پيامبر خدا، پدر و مادرم فدايت شوند! از هنگامى كه آن دعا را در حقّ من كردى، چيزى را فراموش نكرده ام و هر آنچه را هم كه ننوشتم، از دست نداده ام. آيا مى ترسى كه پس از اين، فراموشى بر من عارض شود؟ فرمود: «نه؛ از فراموشى و نادانى، بر تو هراسى ندارم».