به هنگام سفر
1 حدیث
الإمام عليّ عليه السلامـ إذا بَرَزَ لِلسَّفَرِ ـ: أشهَدُ أن لا إلهَ إلَا اللّهُ وَحدَهُ، وأشهَدُ أنَّ مُحَمَّدا عَبدُهُ ورَسولُهُ، الحَمدُ لِلّهِ الَّذي هَدانا لِلإِسلامِ، وجَعَلَنا مِن خَيرِ اُمَّةٍ اُخرِجَت لِلنّاسِ، «سُبْحَـنَ الَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَـذَا وَ مَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ» ۱، اللّهُمَّ إنّي أعوذُ بِكَ مِن وَعثاءِ ۲ السَّفَرِ، وكَآبَةِ المُنقَلَبِ، وسوءِ المَنظَرِ فِي الأَهلِ وَالمالِ وَالوَلَدِ، اللّهُمَّ أنتَ الصّاحِبُ فِي السَّفَرِ، وَالخَليفَةُ فِي الأَهلِ، وَالمُستَعانُ عَلَى الأَمرِ، اطوِ لَنَا البَعيدَ، وسَهِّل لَنَا الحُزونَةَ، وَاكفِنَا المُهِمَّ، إنَّكَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ. ۳
امام على عليه السلامـ هرگاه براى سفر خارج مى شد ـ: گواهى مى دهم كه خدايى جز خداى يكتا نيست. گواهى مى دهم كه محمّد، بنده و فرستاده اوست. سپاسْ خدايى را كه ما را به اسلام هدايت كرد و ما را از بهترين امّتى كه درميان مردمْ پديد آمده اند، قرار داد. «منزّه است كسى كه اين [مَركب] را براى ما رام كرد، و [گرنه] ما را ياراى [رام ساختن]آن نبود» .
بار خدايا! از سختى هاى سفر، رنج بازگشت و ناخوشايندى در اهل و مال و فرزند، به تو پناه مى برم. بار خدايا! تو همراه در سفرى و جانشينِ در خاندان و يارى رسانِ در كار. دور را بر ما نزديك ساز، درشتى را آسان گردان، و سختى هاى ما را بسنده باش، همانا كه تو بر هر چيزى توانايى.