اهتمام به ذكر
6 حدیث
عنه عليه السلام:التَّقَرُّبُ إلَى اللّهِ تَعالى بِمَسأَلَتِهِ، وإلَى النّاسِ بِتَركِها. ۱
امام على عليه السلام:نزديك شدن به خداوند متعال، با درخواست از اوست و نزديك شدن به مردم، به ترك درخواست است.
۱.غرر الحكم: ح 1801.
عنه عليه السلام:الحُظوَةُ عِندَ الخالِقِ بِالرَّغبَةِ فيما لَدَيهِ، الحُظوَةُ عِندَ المَخلوقِ بِالرَّغبَةِ عَمّا في يَدَيهِ. ۱
امام على عليه السلام:بهره مندى در نزد خالق، به درخواستِ چيزهايى است كه نزد اوست، و بهره مندى در نزد مخلوق، به رويگردانى از چيزهايى است كه در دست اوست.
۱.غرر الحكم: ح 2055.
الإمام الباقر عليه السلامـ لِأَبِي المِقدامِ ـ: يا أبَا المِقدامِ، إنَّما شيعَةُ عَلِيٍّ عليه السلام الشّاحِبونَ، النّاحِلونَ، الذّابِلونَ. كَثيرٌ سُجودُهُم، كَثيرَةٌ دُموعُهُم، كَثيرٌ دُعاؤُهُم، كَثيرٌ بُكاؤُهُم، يَفرَحُ النّاسُ وهُم يَحزَنونَ. ۱
امام باقر عليه السلامـ به ابو المقداد ـ: اى ابو المقداد! پيروان على عليه السلام، نحيف، نزار و تكيده اند. سجده شان فراوان، اشكشان بسيار، دعايشان فزون، و گريه شان زياد است. مردم، شادى مى كنند و آنان غمگين اند.
۱.الخصال: ص 444 ح 40، صفات الشيعة: ص 88 ح 19 نحوه وكلاهما عن أبي المقدام، مشكاة الأنوار: ص 150 ح 363، بحار الأنوار: ج 68 ص 149 ح 2.
صحيح البخاري عن عبد الرحمن بن أبي ليلى عن الإمام عليّ عليه السلام:إنَّ فاطِمَةَ عليهاالسلامأتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله تَسأَلُهُ خادِما، فَقالَ: ألا اُخبِرُكِ ما هُوَ خَيرٌ لَكِ مِنهُ؟ تُسَبِّحينَ اللّهَ عِندَ مَنامِكِ ثَلاثا وثَلاثينَ، وتَحمَدينَ اللّهَ ثَلاثا وثَلاثينَ، وتُكَبِّرينَ اللّهَ أربَعا وثَلاثينَ، ثُمَّ قالَ سُفيانُ ۱: إحداهُنَّ أربَعٌ وثَلاثونَ، فَما تَرَكتُها بَعدُ. قيلَ: ولا لَيلَةَ صِفّينَ؟ قالَ: ولا لَيلَةَ صِفّينَ. ۲
صحيح البخارىـ به نقل از عبد الرحمان بن ابى ليلى، از امام على عليه السلام ـ: فاطمه عليهاالسلامنزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و از او درخواست خدمتگزار كرد. فرمود: «آيا از چيزى كه بهتر از اين است، تو را آگاه سازم؟ به گاه خواب، 33 مرتبه سبحان اللّه، 33 مرتبه الحمد للّه و 34 مرتبه اللّه اكبر بگو ـ سفيان مى گويد: يكى از آنها 34 مرتبه بود ـ. آن را هيچ گاه ترك نكردم». گفته شد: حتى در شب صِفّين؟ گفت: حتى در شب صِفّين!
المناقب لابن شهر آشوبـ في عَلِيٍّ عليه السلام ـ: لَهُ لَيلَةَ الهَريرِ ثَلاثُمِئَةِ تَكبيرَةٍ؛ أسقَطَ بِكُلِّ تَكبيرَةٍ عَدُوّا. وفي رِوايَةٍ خَمسُمِئَةٍ وثَلاثَةٌ وعِشرونَ، رَواهُ الأَعثَمُ. وفي رِوايَةٍ سَبعُمِئَةٍ. ۱
المناقب، ابن شهر آشوبـ درباره على عليه السلام ـ: در شب هرير (در جنگ صِفّين) سيصد بار تكبير گفت و با هر تكبيرش دشمنى را به خاك افكند. در روايتى ديگر، بنا به گزارش اعثم، 523 بار گفت، و بنا بر روايتى ديگر، هفتصد بار.
۱.المناقب لابن شهر آشوب: ج 2 ص 83، بحار الأنوار: ج 41 ص 67 ح 2.
إرشاد القلوب:روايت شده است كه [على عليه السلام]هرگاه از جنگْ رهايى مى يافت، به آموزش مردم و داورى بين آنان مى پرداخت و هرگاه از اين كارها فارغ مى شد، در باغى كه از آنِ او بود، با دست خود كار مى كرد و با اين حال، به ذكر خداوند متعال مشغول بود.