حدیث دربارهتوانگرانى كه مزد دو چندان دارند
الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ لَمّا ذُكِرَ عندَهُ مِن الأغنياءِ مِن الشيعةِ، فكَأنَّهُ كَرِهَ ما سَمِعَ ما فيهِم ـ: إذا كان المؤمنُ غَنيّا رَحيما وَصُولاً لَهُ مَعروفٌ إلى أصحابِهِ، أعطاهُ اللّهُ أجرَ ما يُنفِقُ فِي البِرِّ أجرَهُ مَرَّتَينِ ضِعفَينِ لأنَّ اللّهَتعالى يقولُ في كتابِهِ: «و ما أموالُكُم و لا أولادُكُم بالّتي تُقَرِّبُكُم عِندَنا زُلْفى إلاّ مَن آمَنَ و عَمِلَ صالِحا فاُولئكَ لَهُم جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا و هُمْ في الغُرُفاتِ آمِنونَ» . ۱
امام باقر عليه السلامـ چون در حضورش از شيعيان ثروتمند سخن به ميان آمد و آن گاه كه به نظر رسيد ايشان از سخنانى كه درباره آنها گفته شد، خوشش نيامده ـفرمود: چنانچه مؤمن، ثروتمند و غم خوار و بخشنده باشد و به يارانش نيكى و احسان كند، خداوند مزد آنچه را در كارهاى نيك انفاق مى كند، دو برابر به او دهد؛ زيرا خداوند متعال در كتاب خود مى فرمايد: «و اموال و فرزندانتان چيزى نيست كه شما را به پيشگاه ما نزديك گرداند، مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده باشند. پس، آنان را براى آنچه كرده اند دو برابر پاداش است و آنان در غرفه ها [ى بهشتى]آسوده خاطر خواهند بود».
۱.علل الشرائع: 604/73.