حدیث دربارهخشم ستوده
عنه عليه السلامـ عندَ وَداعِ أبي ذَرٍّ لَمّا سَيَّرَهُ عثمانُ إلَى الرَّبَذَةِ ـ: يا أبا ذَرٍّ، إنّك إنّما غَضِبتَ للّهِِ عَزَّ و جلَّ، فَارجُ مَن غَضِبتَ لَهُ، إنّ القَومَ خافُوكَ على دُنياهُم و خِفتَهُم على دِينِكَ، فَأرحَلُوكَ عَن الفِناءِ و امتَحَنُوكَ بالبَلاءِ، و و اللّهِ لو كانَتِ السماواتُ و الأرضُ على عَبدٍ رَتقا ثُمّ اتَّقَى اللّهَ عَزَّ و جلَّ جَعَلَ لَهُ مِنها مَخرَجا، فلا يُؤنِسْكَ إلاّ الحَقُّ، و لا يُوحِشْكَ إلاّ الباطِلُ. ۱. ۲
امام على عليه السلامـ آنگاه كه عثمان ابوذر را به ربذه تبعيد كرد و حضرت براى خداحافظى با او بيرون رفت ـفرمود: اى ابوذر! تو به خاطر خدا خشم گرفتى. پس به همان كسى كه از بهر او به خشم آمدى اميدوار باش. اين جماعت بر دنياى خويش از تو ترسيدند و تو بر دين خود از آنها ترسيدى. از اين رو، تو را از خانه ات كوچاندند و به رنج و سختيت در افكندند. به خدا سوگند، اگر آسمانها و زمين بر روى بنده اى بسته باشد اما اين بنده تقواى خدا در پيش گيرد، خداوند براى او برونشوى مى گشايد. پس، با چيزى جز حق همدم مشو و از چيزى جز باطل مگريز. ۳
۱.. الكافي: 8/206/251.
۲.حكي عن أبي ذرّ رضوان اللّه عليه أنّه لمّا أخرجه معاوية من الشام خرج معه ناس إلى دير المُرّان، فَودّعهم و وصّاهم ـ إلى أن قال ـ: أيُّها الناسُ، اجمَعُوا مَع صَلاتِكم و صَومِكُم غَضَبا للّه ِِ عَزَّ و جلَّ إذا عُصِيَ في الأرضِ، و لا تُرضُوا أئمَّتَكُم بِسَخَطِ اللّه ِ، و إن أحدَثُوا ما لا تَعرِفُونَ فَجانِبُوهم و أزرُوا علَيهِم و إن عُذِّبتُم و حُرِمتُم و سُيِّرتُم حتّى يَرضَى اللّه ُ عَزَّ و جلَّ. الأمالي للمفيد: 163/4.
۳.نقل شده است كه وقتى معاويه ابوذر ـ رضوان اللّه عليه ـ را از شام بيرون كرد، عده اى از مردم تا دير المران با او همراهى كردند و در آن جا ابوذر با آنان خداحافظى كرد و سفارشهايى نمود، از جمله گفت: اى مردم! در كنار نماز و روزه خود، براى خداوند عزّ و جلّ نيز، هرگاه كه در زمين نافرمانى شود، به خشم آييد و پيشوايان خود را به بهاى خشمگين كردن خدا خشنود مسازيد و اگر كارى پديد آوردند كه براى شما آشنا نيست از ايشان دورى ورزيد و از كارشان خرده گيرى كنيد، هر چند شكنجه بينيد و محروم شويد و تبعيد گرديد، تا آن كه خداوند عزّ و جلّ خشنود شود.