حدیث دربارهكسى كه عملش او را سودى نمى بخشد

میزان الحکمه ج ۸، ص ۱۶۴، ح ۱۴۴۶۳

امام باقر علیه‌السلام

كسى كه عملش او را سودى نمى بخشد

الإمامُ الباقرُ عليه السلام:لا يَنفَعُ مَعَ الشَّكِّ و الجُحودِ عَمَلٌ. ۱

امام باقر عليه السلام:با وجود شك و انكار، هيچ عملى سودمند نيست.

۱.الكافي: 2/400/7.

کلیدواژه‌ها عمل کسی که عملش او را سودی نمی بخشد حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه در هر كس نباشد هيچ يك از اعمالش حاصلى ندارد: ورعى كه او را از نافرمانى خداوند عزّ و جلّ باز دارد، خُلق و خويى كه به وسيله آن با مردم مدارا كند و بردبارى اى كه با آن جسارت نادان را دفع كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه در هر كس نباشد هيچ عملى از او به كارش نمى آيد: ورعى كه او را از نافرمانى خداوند عزّ و جلّ مانع شود و دانشى كه با آن رفتار جاهلانه نابخرد را دفع كند و خردى كه بدان با مردم مدارا نمايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه هر كس همه يا يكى از آنها را نداشته باشد، نبايد به چيزى از عمل خود دل خوش كند: تقوايى كه او را از نافرمانى خداوند عزّ و جلّ باز دارد، يا بردبارى اى كه با آن جلو شخص سبك سر را بگيرد، يا خُلق و خويى كه با آن در ميان مردم زندگى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه در هر كس نباشد هيچ عملى از او كامل نگردد: پارسايى اى كه او را از نافرمانى خدا باز دارد و خويى كه به وسيله آن با مردم مدارا كند و بردبارى اى كه با آن گستاخى نادان را دفع سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه با وجود آنها هيچ عملى سود نمى بخشد: شرك آوردن به خدا، نافرمانى و آزردن پدر و مادر، و گريختن از جهاد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن كه زبان خود را نگه ندارد، عمل نكرده است.

امام على عليه السلام:از جمله حكمهاىِ قطعىِ خداوند در قرآن حكيم كه بر اساس آنها پاداش و كيفر مى دهد و به سبب آنها خوشنود مى شود و خشم مى گيرد اين است كه بنده ـ هر چند خودش را خسته كند و عملش را خالص گرداند ـ چنانچه با اين خصلتها از دنيا به ملاقات پروردگارش رود و از آنها توبه نكرده باشد بى فايده است: در عبادت خداوند كه بر او واجب فرموده است، شريك قرار دهد، يا خشم خود را با كشتن كسى فرو نشاند، يا كسى را به كارى كه ديگرى كرده لكه دار سازد، يا براى آن كه از مردم به نوايى برسد، در دين خويش بدعتى پديد آورد، يا با مردم دو رو و يا دو زبان باشد. در اين باره بينديش؛ زيرا هر مثالى دليل و نشانگر مشابه خود است.

امام على عليه السلام:در هيچ عملى خيرى نيست، مگر اين كه با يقين و پارسايى همراه باشد.