حدیث دربارهنهايت دانش
الإمامُ الكاظمُ عليه السلام:دَخَلَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله المَسجِدَ فإذا جَماعَةٌ قَد أطافوا بِرَجُلٍ، فقالَ: ما هذا؟ فقيلَ: عَلاّمَةٌ، قالَ: و ما العَلاّمَةُ؟ قالوا: أعلَمُ النّاسِ بِأنسابِ العَرَبِ و وَقائعِها، و أيّامِ الجاهِلِيَّةِ، و بِالأشعارِ و العَرَبِيَّةِ، فقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: ذاكَ عِلمٌ لا يَضُرُّ مَن جَهِلَهُ، و لا يَنفَعُ مَن عَلِمَهُ. ۱
امام كاظم عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد مسجد شد، ديد عده اى گرد مردى جمع شده اند، فرمود: چه خبر است؟ عرض شد: علاّمه است. فرمود: علاّمه يعنى چه؟ عرض كردند: او داناترين مردم است به انساب عرب و جنگهاى ايشان و به روزگار جاهليت و اشعار عربى. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: اينها دانشى است كه اگر كسى نداند، به او زيانى نرساند و اگر كسى بداند، او را سودى نبخشد.
۱.الأمالي للصدوق: 340/403.