حدیث دربارهعالم

میزان الحکمه ج ۸، ص ۷۲، ح ۱۴۰۴۸

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلام:إنَّما العالِمُ مَن دَعاهُ عِلمُهُ إلَى الوَرَع وَ التُّقى، وَ الزُّهدِ في عالَمِ الفَناءِ، و التَّوَلُّهِ بِجَنَّةِ المَأوى. ۱

امام على عليه السلام:عالم، در حقيقت، كسى است كه دانش او وى را به پارسايى و پرهيزگارى و دل بركندن از دنياى فانى و شيفتگى به بهشت فرا خواند.

۱.غرر الحكم: 3910.

کلیدواژه‌ها دانش و دانایی عالم

احادیث دیگر این موضوع

۶

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترى عالم بر ديگران، همچون برترى پيامبر بر امّت خود است.

امام على عليه السلام:عالم، نادان را مى شناسد، چون خودش قبلاً نادان بوده است، اما نادان عالم را نمى شناسد؛ زيرا قبلاً عالم نبوده است.

امام على عليه السلام:عالم با دل و جانِ خود نگاه مى كند؛ نادان با چشم و ديده خود مى نگرد.

امام على عليه السلام:سبكسرى و غفلت در دل عالم وجود ندارد.

امام على عليه السلام:عالم، عالم نيست مگر آن گاه كه به فرا دست خود رشك نورزد، فرو دست خود را كوچك نشمارد، و در برابر [آموختن]دانشِ خود، چيزى از متاع بى ارزش دنيا نگيرد.

امام على عليه السلام:از ويژگيهاى عالم اين است كه اندرز ندهد مگر به كسى كه اندرز او را بپذيرد و كسى را كه به رأى و انديشه خود مغرور باشد، نصيحت نكند و دانشى را كه مى ترسد هدر رود، به كسى نياموزد.