سترگى و بزرگى ، از آنِ خداست

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا عز و جل مى فرمايد: «سترگى و بزرگى و فخر، تنها از آنِ من است و قدر، راز من است. پس هر كس در يكى از آنها با من بستيزد، او را در آتش، سرنگون مى كنم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حديث معراج كه خداى سبحان به او فرمود: به عرشم بنگر ـ: پس به سترگى اى نگريستم كه جانم براى آن رفت و بيهوش شدم. پس به سبب سترگى آنچه ديدم، به من الهام شد. گفتم: منزّه است خداوندگار سترگم و من به ستايش او مى پردازم. پس چون آن را گفتم، بيهوشى از من برطرف شد، تا اين كه آن را هفت بار گفتم.

امام على عليه السلامـ به يهودى اى كه از معجزه هاى پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد ـ: او را شبانه در راه يك ماهه مسجد الحرام تا مسجد الأقصى سير دادند و در ملكوت آسمان ها، به اندازه پنجاه هزار سال راه را در كمتر از يكْ سومِ شب، بالايش بردند تا اين كه به ساق عرش رسيد. پس به دانش، نزديك و نزديك تر شد. پس، از بهشت [براى ايشان]جامه اى سبز فرستاده شد و نور، ديده اش را فرو پوشانْد و سترگى خداوندگارش عز و جل را به دل خود ديد و با ديده خود نديد.

التوحيدـ به نقل از يونس بن عبد الرحمان ـ: به امام كاظم عليه السلام گفتم: به چه علّتى خدا پيامبر خود را به آسمان و از آن جا به سِدرة المنتهى و از آن جا به حجاب هاى نور، بالا برد و آن جا او را مخاطب ساخت و با او نجوا كرد، حال آن كه خدا به مكان، وصف نمى شود؟ فرمود: «خداى والا و بلند پايه، به مكانى وصف نمى گردد و زمانى بر او جارى نمى شود؛ ولى خداوند عز و جل خواست با او (پيامبر صلى الله عليه و آله)، فرشتگان و ساكنان آسمان هايش را شرافت ببخشد و ايشان را با مشاهده وى گرامى بدارد و از شگفتى هاى سترگى خود، چيزى را به او نشان دهد كه پس از فرود آمدنش از آن خبر دهد، نه آن گونه كه مشبّهه (همسان انگاران) ۲ مى گويند. خداوند، پاك و بر كنار است از آنچه شرك مى ورزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: اى سترگ تر از هر سترگى!

امام على عليه السلام:پس جز خدا، خدايى نيست. سترگى كه چه سترگ است و شكوهمندى كه چه با شكوه است و عزّتمندى كه چه باعزّت است و از آنچه ستمكاران مى گويند، بسى برتر و والاتر است.

امام باقر عليه السلامـ درباره گفتار خداوند متعال: «از شُكوه خدا بيمى نداريد» ـ: از سترگى خدا هيچ نمى هراسيد.

امام كاظم عليه السلام:ستايش، از آنِ خداوند بلند پايه سترگ است؛ كسى كه به سترگى و نور خويش، دل هاى مؤمنان را روشن ساخت و به [دليل]سترگى و نورش، جاهلان با او دشمنى ورزيدند و به سترگى و نور او، هر كه در آسمان ها و هر كه در زمين است، با كردارهاى گوناگون و كيش هاى ناهمگون، به سوى او وسيله مى جويد.