نيكويى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «هر آنچه آفريد، نيكو گردانْد» ـ: هان! سرين بوزينگان، زيبا نيست؛ ولى [خداوند]آفرينش آن را استوار ساخته است.

مسند ابن حنبلـ به نقل از شريد ـ: پيامبر خدا، مردى را ديد كه اِزار خود را [بر زمين]مى كشيد. پس به سوى او شتافت و فرمود: «اِزارت را بالا ببر و از خدا پروا كن». گفت: من، كج پايم. زانوانم به هم مى خورد. فرمود: «اِزارت را بركش؛ زيرا همه آفرينش خداوند عز و جل نيكوست».

مسند ابن حنبلـ به نقل از قاسم بن عبد الرحمان، از عمرو انصارى ـ: هنگامى كه او (عمرو) راه مى رفت و ازار خود را فرو هشته بود، ناگاه پيامبر خدا به او رسيد، در حالى كه پيشانى خود را گرفته بود و مى گفت: «خداوندا! بنده تو، پسر بنده تو، پسر كنيز توست». عمرو مى گويد: گفتم: اى پيامبر خدا! من مردى باريك ساقم. فرمود: «اى عمرو! همانا خداوند عز و جل هر چه آفريده، نيكو ساخته است».

جامع الأخبار:روايت شده است كه نوح عليه السلام بر سگى زشتْ روى گذر كرد و گفت: «اين سگ، چه بدْ ريخت است!». سگ بر زانو نشست و با زبانى گويا و رسا گفت: اى پيامبر خدا! اگر از آفرينش خدا ناخشنودى، مرا دگرگون كن. نوح عليه السلام سرگشته شد و بدان سبب، به سرزنش خود پرداخت و چهل سال بر خويشتن مويه كرد تا اين كه خداوند متعال، او را آواز داد: «اى نوح! تا چند مويه كنى؟ بر تو بازگشتم [و توبه ات را پذيرفتم]».