ناتوانىِ عقل از انكار خدا

امام على عليه السلام:ستايش، خداى را. كه از امور نهانى نيز پنهان تر است، ولى در عقل ها با آنچه در خلقش از نشانه هاى تدبير ديده مى شود، پديدار است. خدايى كه از پيامبران درباره اش پرسيده شد و آنان به حدود و اجزاء، ۲ توصيفش نكردند؛ بلكه او را به كارهايش، توصيف كردند و با نشانه هايش، به او ره نمودند. عقل هاى انديشمندان را ياراى انكارش نيست؛ زيرا آن كس كه آسمان ها و زمين و هر چه در آنها و ميان آنهاست، آفريده اوست و سازنده آنها اوست، كسى را ياراى انكار قدرتش نيست.

امام على عليه السلامـ در بيان عظمت خداى بزرگ و والا ـ: و ملكوت قدرت و شگفتى هاى گوياى حكمتش و اعتراف آفريدگان به نياز در بر پا بودن خويش به او، به ما نشان داد كه اين حجّت ها، دليلى بر ضرورت ره برنده به اوست و آثار صنعتش و نشانه هاى حكمتش، در آنچه پديد آورده، هويداست و از اين رو، هر چه آفريده، حجت و دليل اوست و حتى اگر آفريده اى هم ساكت باشد، به واسطه تدبيرِ [به كار رفته] در آن، حجتش گوياست و دلالتش بر پديد آورنده، برپا.

امام على عليه السلام:ستايش، خداى راست كه از امور نهانى نيز پنهان تر است، ۲ ولى نشانه هاى روشن، بر او دلالت دارند و ديده بينا را توان ديدنش نيست. نه ديده كسى كه او را نديده، منكر او مى شود و نه دلِ آن كه باورش دارد، او را مى بيند. اوست كسى كه نشانه هاى هستى، بر اقرار قلب منكرانِ او، گواهى مى دهد.

امام زين العابدين عليه السلام:ستايش، خداى را. خداىِ داراى منّت هاى بى شمار و نعمت هايى كه سخت كوشان نيز از عهده [شكرش] برنمى آيند و نيكى هايى كه منكران را توان انكارشان نيست و راهنمايانى كه موجودات از پرتو آنها بينش مى يابند. ۲