بهتر از مال

نهج البلاغةـ به نقل از كميل بن زياد ـ: اميرمؤمنان، على بن ابى طالب عليه السلام دست مرا گرفت و به بيابان برد. هنگامى كه به صحرا رسيد، آهى سوزناك كشيد و فرمود: «. آنچه به تو مى گويم، از من به ياد دار: مردم، سه گروه اند: دانشمند ربّانى؛ دانشجوى در راه رستگارى؛ و بى سر و پاهايى كه دنباله رو هر بانگى باشند و با هر بادى بچرخند. اينان از روشنى دانش، پرتوى برنگرفته اند و به پايه اى استوار، پناه نبرده اند. اى كميل! دانش، بهتر از مال است. دانش، تو را پاسبانى مى كند، حال آن كه تو مال را پاس مى دهى. مال با دهش، كاهش و دانش با بخشش، افزايش مى يابد و پرورده مال با رفتن مال مى رود. اى كميل بن زياد! شناخت دانش، آيينى است كه [خدا] بدان عبادت مى شود و آدمى به وسيله آن در زندگى طاعت را، و پس از مرگش نام

المواعظ العدديّة:روايت شده است كه چهار تن از راهبان نزد على عليه السلام آمدند تا او را بيازمايند. گفتند: معناى واحدى را با لفظ واحدى از او مى پرسيم. اگر پاسخ واحدى داد، وى ناقص است. يكى از آنها داخل شد و پرسيد: گردآورى مال بهتر است يا گردآورى دانش؟ فرمود: «البته گردآورى دانش؛ زيرا مال با دهش، كاهش مى يابد، ولى دانش، افزايش مى يابد». فرد دوم وارد شد و همين را پرسيد. امام عليه السلام پاسخ داد: «البته دانش؛ چرا كه دانش، دارنده اش را نگه دارى مى كند و دارنده مال به نگه دارى مالش مشغول است». آن گاه سومى داخل شد و همين پرسش را كرد. امام عليه السلام فرمود: «البته دانش؛ زيرا آن كس كه به گردآورى دانش بپردازد، فروتنى اش افزون مى شود و آن كس كه به جمع آورى مال سرگرم شود، تكبرش فزون مى گردد».