حدیث دربارهدرستى

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۲، ص ۳۴۲، ح ۱۵۳۷

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلام:كَسبُ العِلمِ الزُّهدُ فِي الدُّنيا. ۱

امام على عليه السلام:دستاورد دانش، بى رغبتى به دنياست.

۱.غرر الحكم: ح 7221، عيون الحكم والمواعظ: ص 396 ح 6713.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت آثار علم و حکمت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۷

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:و امّا علم؛ اگر چه انسانْ فقير باشد، از آن، توانگرى حاصل مى شود و اگر چه بخيل باشد، جود، و اگر چه خوار باشد، ابُهت، و اگر چه بيمار باشد، سلامت، و اگر چه دور باشد، نزديكى، و اگر چه هرزه باشد، شرم، و اگر چه پست باشد، والايى، و اگر چه حقير باشد، شرافت و حكمت و منزلت. اينها چيزهايى هستند كه از دانش خردمند برايش به دست مى آيند. پس خوشا به حال آن كه خرد ورزيد و دانست!

امام على عليه السلام:هر اندازه دانش انسان افزون گردد، توجّه وى نسبت به نفس خود، بيشتر مى شود و در رياضت و اصلاح آن، كوشش بيشترى مبذول مى كند.

امام على عليه السلام:كژى با دانش، راست مى شود.

امام على عليه السلام:ثمره دانش، فروتنى است.

امام على عليه السلام:زبان دانش، راستى است.

امام على عليه السلام:اى جوياى دانش! دانش، فضيلت هاى بسيارى دارد: سرش فروتنى است، و چشمش دورى از حسد، و گوشش فهم، و زبانش راستى، و حافظه اش جستجو، و دلش خوش نيّتى، و خردش شناخت چيزها و كارها، و دستش رحمت، و پايش ديدار دانشمندان، و همّتش سلامت، و حكمتش پارسايى، و قرارگاهش رهايى، و جلودارش عافيت، و مَركبش وفا، و سلاحش نرمى سخن، و شمشيرش خشنودى، و كمانش سازگارى، و سپاهش گفتگو با دانشمندان، و دارايى اش ادب، و اندوخته اش پرهيز از گناهان، و توشه اش نيكى، و آبش واگذارى، و رهنمايش هدايت، و يارش دوستى نيكان.

امام على عليه السلام:سرِ دانش، فروتنى است و ديده اش، دورى از حسد و گوشش، فهم و زبانش، راستى و دلش، حُسن نيّت و خردش، شناخت اسباب امور و از ثمره هاى آن، تقوا و دورى از هوا و پيروى حق و فاصله گرفتن از گناهان و دوستى برادران و گوش سپردن به دانشمندان و پذيرش از ايشان. و از ثمره هاى آن، انتقام نگرفتن هنگام توانايى است و زشت شمردن نزديكى به باطل و نيكو شمردن پيروى از حق و گفتار راست و دورى از خوش حالى غافلانه و كار پشيمان كننده. و دانش، بر خرد خردمند مى افزايد و براى دانشجو، ويژگى هايى ستايش برانگيز به ارمغان مى آورد. پس بردبار را امير، و صاحب رأى و مشورت را وزير مى گردانَد و آز را ريشه كن مى سازد و نيرنگ را كنار مى زند و بخل را مى ميرانَد و رميده را مهار مى كند و استوارى را پيش مى آورد.