پناه جستن به خدا
4 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَنِ استَعاذَ بِاللّهِ فِي اليَومِ عَشرَ مَرّاتٍ مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيمِ، وَكَّلَ اللّهُ بِهِ مَلَكاً يَرُدُّ عَنهُ الشَّياطينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس روزانه ده بار از شيطان رانده شده به خداوند پناه ببرد، خداوند، فرشته اى را بر او مى گمارد تا شيطان ها را از او برانَد.
۱.مسند أبي يعلى: ج 4 ص 150 ح 4100 عن أنس.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ إبليسَ لَهُ خُرطومٌ كَخُرطومِ الكَلبِ واضِعُهُ عَلى قَلبِ ابنِ آدَمَ يُذَكِّرُهُ الشَّهَواتِ وَاللَّذّاتِ، ويَأتيهِ بِالأَماني، ويَأتيهِ بِالوَسوَسَةِ عَلى قَلبِهِ لِيُشَكِّكَهُ في رَبِّهِ، فَإِذا قالَ العَبدُ: «أعوذُ بِاللّهِ السَّميعِ العَليمِ مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيمِ وأعوذُ بِاللّهِ أن يَحضُرونِ إنَّ اللّهَ هُوَ السَّميعُ العَليمُ» خَنَسَ الخُرطومُ عَنِ القَلبِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ابليس، پوزه اى چون پوزه سگ دارد كه روى دل انسان مى گذارد و شهوت ها و لذّت ها را به يادش مى آورد و آرزوهايى را در دلش مى اندازد و در دلش وسوسه مى كند تا او را در پرورگارش به شك اندازد. پس هرگاه بنده بگويد: «از شيطان رانده شده، به خداى شنواى دانا پناه مى برم و از اين كه نزد من حضور يابند، به خدا پناه مى برم. خداوند، شنوا و داناست» ، پوزه را از دلش برمى دارد.
۱.كنزالعمّال: ج 1 ص 251 ح 1266 نقلاً عن الديلمي عن معاذ.
الإمام زين العابدين عليه السلام:إنَّ الاُمورَ الوارِدَةَ عَلَيكُم في كُلِّ يَومٍ ولَيلَةٍ ـ مِن مُظلِماتِ الفِتَنِ وحَوادِثِ البِدَعِ وسُنَنِ الجَورِ وبَوائِقِ الزَّمانِ وهَيبَةِ السُّلطانِ ووَسوَسَةِ الشَّيطانِ ـ لَتُثَبِّطُ القُلوبَ عَن تَنَبُّهِها وتُذهِلُها عَن مَوجودِ الهُدى ومَعرِفَةِ أهلِ الحَقِّ إلاّ قَليلاً مِمَّن عَصَمَ اللّهُ، فَلَيسَ يَعرِفُ تَصَرُّفَ أيّامِها وتَقَلُّبَ حالاتِها وعاقِبَةَ ضَرَرِ فِتنَتِها إلاّ مَن عَصَمَ اللّهُ ونَهَجَ سَبيلَ الرُّشدِ وسَلَكَ طَريقَ القَصدِ، ثُمَّ استَعانَ عَلى ذلِكَ بِالزُّهدِ فَكَرَّرَ الفِكرَ وَاتَّعَظَ بِالصَّبرِ. ۱
امام زين العابدين عليه السلام:امور وارد بر شما در هر شبانه روز، از فتنه هاى تاريك و پيش آمدهاى بدعت آميز و سنّت هاى ستمكارانه و بلاهاى روزگار، تا مهابت پادشاه و وسوسه شيطان، مايه تأخير بيدارى دل ها و فراموشى هدايت موجود و شناخت حق مداران مى شود؛ جز گروهى اندك كه خدا نگاهشان مى دارد. پس كسى تحوّلات روزگار و دگرگونى حالات و فرجام زيان فتنه ها را نمى شناسد، مگر آن كه خداوند، او را حفظ كند و راه راست بپيمايد و ميانه روى كند و سپس بر همه اينها از زهد يارى گيرد و پيوسته بينديشد و از شكيبايى پند پذيرد.
۱.الكافي: ج 8 ص 15 ح 2 عن أبي حمزة، الأمالي للمفيد: ص 200 وفيه «ليدرأ» بدل «لتثبّط»، تحف العقول: ص 253 وفيه «ينتها» بدل «تنبّهها» و «بالعبر وازدجر» بدل «بالصبر»، بحارالأنوار: ج 78 ص 149 ح 11.
عنه عليه السلامـ مِن دُعائِهِ عَلَى الشَّيطانِ ـ: اللّهُمَّ وما سَوَّلَ لَنا مِن باطِلٍ فَعَرِّفناهُ، وإذا عَرَّفتَناهُ فَقِناهُ، وبَصِّرنا ما نُكايِدُهُ بِهِ، وألهِمنا ما نُعِدُّهُ لَهُ، وأيقِظنا عَن سِنَةِ الغَفلَةِ بِالرُّكونِ إلَيهِ، وأحسِن بِتَوفيقِكَ عَونَنا عَلَيهِ. ۱
امام زين العابدين عليه السلامـ در نفرين بر شيطان ـ: خدايا! آنچه را از باطل براى ما آراسته، به ما بشناسان و هنگامى كه شناساندى، ما را از آن حفظ كن و به نيرنگ در برابر نيرنگش، بينا گردان و آنچه براى آمادگى در برابر وى لازم است، به ما الهام كن و ما را از خواب غفلت بر اثر ميل به او، بيدار فرما و با توفيقت به بهترين وجه، از ما بر او يارى برسان.
۱.الصحيفة السجّاديّة: ص 74 الدعاء 17، المصباح للكفعمي: ص 311.