حدیث دربارهوجوب فروگذاشتن شبهه ها
عنه عليه السلامـ مِن كتابٍ لَهُ إلى عُثمانَ بنِ حُنَيفٍ عامِلِهِ على البصرةِ ـ: أمّا بعدُ يا بنَ حُنَيفٍ فقد بَلَغَني أنَّ رَجُلاً مِن فِتيَةِ أهلِ البصرةِ دَعاكَ إلى مَأدَبَةٍ، فَأسرَعتَ إلَيها. فانظُرْ إلى ما تَقضِمُهُ مِن هذا المَقضَمِ، فَما اشتَبَهَ علَيكَ عِلمُهُ فالفِظْهُ، و ما أيقَنتَ بِطِيبِ وُجُوهِهِ فَنَلْ مِنهُ. ۱
امام على عليه السلامـ در نامه اى به عثمان بن حنيف، كارگزار خود در بصره ـنوشت: اما بعد، اى پسر حنيف! به من خبر رسيده كه مردى از جوانان بصره تو را به وليمه اى دعوت كرده و تو به آن شتافته اى. پس، بنگر كه بر سر اين سفره بر چه غذايى دندان مى نهى، آنچه را كه حلال و حرامش بر تو آشكار نيست، از دهان بيرون افكن و آنچه را به پاكىِ راههاىِ فراهم آوردنش يقين دارى، بخور.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 45.