حدیث دربارهمسابقه دادن در خوبيها
الدرّ المنثور عن رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ يَومَ بدرٍ ـ: قُومُوا إلى جَنَّةٍ عَرضُها السماواتُ و الأرضُ، فقالَ عُميرُ بنُ الحمامِ الأنصاريُّ: يا رسولَ اللّهِ، جَنَّةٌ عَرضُها السماواتُ و الأرضُ؟! قالَ: نَعَم، قالَ: بَخٍ بَخٍ.!، لا و اللّهِ يا رسولَ اللّهِ لا بُدَّ أن أكونَ مِن أهلِها، قالَ: فإنّك مِن أهلِها، فَأخرَجَ تُمَيراتٍ مِن قَرنِهِ فَجَعَلَ يَأكُلُ مِنهُنَّ، ثُمّ قالَ: لئن حَيِيتُ حتّى آكُلَ تَمَراتِي هذِه إنّها لَحياةٌ طَويلَةٌ، فَرَمى بما كانَ مَعهُ مِن التَّمرِ ثُمّ قاتَلَهُم حتّى قُتِلَ. ۱
الدرّ المنثور:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در روز بدر فرمود: به سوى بهشتى پيش رويد كه پهناى آن آسمانها و زمين است. عمير بن حمام انصارى عرض كرد: اى رسول خدا! بهشتى كه پهناى آن آسمانها و زمين است؟! فرمود: آرى؛ عرض كرد: به به.! به خدا قسم، اى رسول خدا! من بايد از اهل اين بهشت باشم. حضرت فرمود: تو از بهشتيان هستى. او چند دانه خرماى ريز از زير كاكل خود در آورد و شروع به خوردن آنها كرد و گفت: اگر آنقدر زنده بمانم كه خرماهايم را بخورم عمر زيادى كرده ام. سپس خرماها را دور انداخت و با دشمن جنگيد تا كشته شد.
۱.الدرّ المنثور: 2/315.