گوش محجوب

امام على عليه السلام:در هر كجا كه خواهى به مردم نظرى بيفكن، آيا جز فقيرى را مى بينى كه از فقر در رنج است، يا ثروتمندى كه نعمت خدا را كفران كرده است، يا بخيلى كه براى افزودن بر دارايى خود، نسبت به حق خدا بخل مى ورزد، يا متمرّدى كه گويى از شنيدن پند و اندرزها كر است؟

امام على عليه السلام:نه هر كه دلى دارد خردمند است، و نه هر كه گوشى دارد شنواست، و نه هركه چشمى دارد بيناست.

امام على عليه السلام:اى كوفيان! من به سه خصلت [كه در شما هست] و دو خصلت [كه اصلاً در شما نيست]گرفتار شده ام: با اين كه گوش داريد، كر هستيد و با اين كه سخن مى گوييد، گنگيد و با اين كه چشم داريد، كوريد [و اما آن دو خصلت كه نداريد:] نه هنگام رويارويى با دشمن آزادگانى با صداقت هستيد و نه به گاه سختى و بلا، برادرانى مورد اعتماد مى باشيد!

امام على عليه السلامـ در نامه اى به قُثم بن عباس، كارگزار خود در مكّه ـنوشت: اما بعد، جاسوس من در مغرب به من نوشته و اطلاع داده است كه عدّه اى از شاميان كور دل، كه گوشهايشان [از شنيدن سخن حق]كر است و چشمهايشان [از ديدن حق] بكلى كور، همانان كه حق را با باطل مى آميزند و از مخلوق، به بهاى نافرمانى از خالق، فرمان مى برند، به سوى حج گسيل شده اند.