خبر دادنِ پيامبر از ويژگى هاى خوارج و سرنوشت آنها

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ دربـاره حَـروريّه ـ: از اسـلام تجاوز مى كنند، همانند درگذشتنِ تير از هدف.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا گروه هايى در دين افراط كرده، از آن تجاوز مى كنند، همان سان كه تير از هدف در مى گذرد.

صحيح البخارى:ابو سَلَمه و عطاء بن يَسار نزد ابو سعيد خُدْرى رفتند و از وى درباره حَروريّه چنين پرسيدند: آيا از پيامبر صلى الله عليه و آله [در اين باب]چيزى شنيده اى؟ گفت: نمى دانم حَروريه چيست؛ [امّا] از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم كه فرمود: «در اين امّت (و نفرمود: از اين امّت)، گروهى برخواهند آمد كه نمازتان را در كنار نماز آنان، كوچك مى شماريد؛ قرآن مى خوانند، امّا اين قرائت از گلوها يا حنجره هاشان فراتر نمى رود؛ از دين تجاوز مى كنند، به سان در گذشتن تيز از هدف، كه تيرانداز به تيرش، پيكانش، و بند پيكانش مى نگرد و در شكاف نوك پيكان ترديد مى كند كه آيا [از شدت سرعت تير]خونى به آن آويخته است يا نه!».

صحيح مسلمـ به نقل از ابو سعيد خُدْرى ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله از گروهى ياد آورد كه در امّت او از مردم كناره مى گيرند و نشانه ظاهرى شان سر تراشيدن است. ايشان بدترينِ مردم (يا از بدترينِ مردم) هستند و نزديك ترينِ دو گروه به حق، آنان را مى كُشد.

صحيح مسلمـ به نقل از ابوذر ـ: پيامبر خدا فرمود: «همانا پس از من، از امّتم (يا: به زودى، پس از من، از امّتم) گروهى خواهند بود كه قرآن را قرائت مى كنند و [امّا اين قرائت]از گلوهاشان در نمى گذرد؛ و از دين بيرون مى روند همانند بيرون شدنِ تير از هدف، و ديگر به دين باز نمى گردند. آنان، بدترينِ مردم و بدترينِ موجودات اند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گروهى از مردم [از دين]كناره مى گيرند و بيرون مى روند. پس سزاوارترِ دو طايفه ۳ به حق، ايشان را مى كشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در امّتم دو گروه بروز خواهند كرد و از ميان آن دو، دسته اى بيرون مى روند؛ سـزاوارترِ آن دو گـروه به حق، ايـن دسته را مى كشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هنگام اختلاف مردم، دسته اى [از دين] بيرون مى روند. نزديك ترِ آن دو گروه [اختلاف كننده]به حق، ايشان را مى كشد.

سنن أبى داوودـ به نقل از ابو سعيد خُدْرى و اَنَس بن مالك از پيامبرخدا صلى الله عليه و آله ـ:«زود است كه در امّتم اختلاف و پراكندگى پديد آيد؛ گروهى كه خوبْ گفتارند و بد كردار؛ قرآن را قرائت مى كنند و [امّا اين قرائت] از استخوان گردنشان در نمى گذرد؛ از دين تجاوز مى كنند، همان سان كه تير از هدف مى گذرد، و باز نمى گردند، مگر آن گاه كه تير به شكاف سرِ پيكان باز گردد [كه مُحال است]. آنان، بدترينِ مردم و بدترينِ موجودات اند. خوشا به حال آن كس كه ايشان را بكُشد و آنان او را بكشند. آنها به كتاب خدا فرا مى خوانند و هيچ بهره اى از آن ندارند. هر كه با ايشان نبرد كند، بيش از آنان سزاوار پيوند با خداست». گفتند: اى پيامبر خدا! نشانه ظاهرى ايشان چيست؟ فرمود: «سر تراشيدن».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در آينده، گروهى مى آيند كه تازه سال اند و كم خِرَد؛ بهترين گفته هاى مردم را مى گويند، از اسلام خارج مى شوند، همان سان كه تير از هدف بيرون مى آيد و ايمانشان از گلوهاشان فراتر نمى رود. پس هر جا ايشان را يافتيد، بكُشيدشان، كه براى كشنده آنان در آخرت، پاداشى است».

المستدرك على الصّحيحينـ بــه نـقـل از اَنَس ـ: همانا پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «زود است كه در امّتم اختلاف و پراكندگى پديد آيد؛ و زود است كه گروهى بيايند كه از آنان خوشتان مى آيد؛ بلكه خودشان نيز از خويشتن خوششان مى آيد. همانا كسى ايشان را مى كشد كه به خدا نزديك تر از آنان است. [آنان]خوب سخن مى گويند و بد عمل مى كنند؛ به سوى خدا فرا مى خوانند و هيچ بهره اى از خدا ندارند. هر گاه ايشان را ديديد، بكشيدشان!». گفتند: اى پيامبر خدا! ايشان را براى ما وصف كن. فرمود: «نشانه شان سر تراشى و تسبيت است؛ يعنى موى سرشان را از بيخ مى زنند» (و «تَسبيت» همان از بيخ زدن موى است).

مسند ابن حنبلـ به نقل از سعيد بن جهمان ـ: با خوارج مى جنگيديم و عبد اللّه بن ابى اَوفى در ميان ما حضور داشت كه غلامش به خوارج پيوسته بود. ايشان بر آن سوى رود بودند و ما بر اين سوى رود. پس او را ندا داديم: ابو فيروز! ابو فيروز! واى بر تو! اين سرور تو عبد اللّه بن ابى اَوفى است. گفت: خوب مردى است، اگر هجرت مى كرد. عبد اللّه گفت: اين دشمن خدا چه مى گويد؟ گفتيم: مى گويد كه خوب مردى است، اگر هجرت مى كرد! پس عبد اللّه گفت: آيا پس از هجرتم با پيامبر خدا ديگر بار هجرت كنم؟ سپس گفت: از پيامبر خدا شنيدم كه فرمود: «خوشا به حال كسى كه ايشان را بكشد و آنها او را بكشند!».

صحيح البخارىـ به نقل از يسير بن عمرو ـ: به سهل بن حُنَيف گفتم: آيا شنيدى كه پيامبر صلى الله عليه و آله درباره خوارج سخنى بگويد؟ گفت: شنيدم در حالى كه به سوى عراق اشاره مى كرد، فرمود:«از آن جا گروهى برون مى آيند كه قرآن را مى خوانند و [امّا خواندن قرآن] از تَرقُوه شان ۲ فراتر نمى رود و از اسلام تجاوز مى كنند، همانند درگذشتنِ تير از هدف».

شرح نهج البلاغة:خبرها فراوان نقل شده و حتّى به حدّ تواتر رسيده كه خداوندِ متعال از زبان پيامبر خويش، كُشندگانِ خوارج را وعده پاداش فرموده است.