سفارش ابن عبّاس به ابو موسى

مروج الذّهب:در سال 38 [هجرى]، دو داور در دَومَة الجَندَل (و برخى گفته اند: در جايى ديگر، چنان كه پيش تر اختلاف نظر در اين باب را آورديم) ديدار كردند. على عليه السلام، عبد اللّه بن عبّاس و شُريح بن هانى هَمْدانى را با چهارصد مرد روانه كرد كه ابو موسى اشعرى در ميان ايشان بود. معاويه، عمرو بن عاص را فرستاد كه با وى شُرَحْبيل بن سِمْط، همراه چهارصد مرد بودند. آن گاه كه جماعت به جاىِ گردهمايى نزديك شدند، ابن عبّاس به ابو موسى گفت: همانا على به دليل وجود فضيلتى در تو، به داورشدنت رضايت نداده است و سرآمدان بر تو فراوان اند؛ امّا مردم از پذيرفتن [حكميتِ]جز تو سر باز زدند و من گمان مى كنم كه اين [گزينش]، از روى [تقدير] بدى است كه براى آن گزينندگان اراده شده است. و [بدان كه]زيركِ عرب، طرف مذاكره تو

شرح نهج البلاغة:آن گاه كه عراقيان، به ناخواستِ على عليه السلام، خواستار ابو موسى شدند و او را براى داورى فرا خواندند، عبد اللّه بن عبّاس نزد وى آمد، حال آن كه برجستگان و بزرگانِ مردم نزد او بودند. پس به وى گفت: اى ابو موسى! به سبب فضيلتى ويژه، مردم تو را نپسنديده و بر تو اتّفاق نكرده اند، كه همانندانت در مهاجران و انصار و پيش افتادگان بر تو بسيارند. امّا عراقيان جز به اين رضايت ندادند كه داور، يمنى باشد و در نظر داشتند كه بيشينه شاميان، يمنى هستند. به خدا سوگند، من بر آنم كه اين [انتخاب] هم براى تو و هم براى ما ناپسند است؛ چرا كه در كنارت زيركِ عرب قرار گرفته است. در معاويه، هيچ خصلتى نيست كه او را شايسته خلافت سازد. پس اگر حقّ خويش را بر باطل او بكوبى، به مقصودت در برابر وى مى رسى؛ و اگر