حدیث دربارهپاداش نيّت خوب

كنز العمّال عن رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله:تَرَكنا في المَدينَةِ أقواما لا نَقطَعُ وادِيا و لا نَصعَدُ صُعودا و لا نَهبِطُ هُبوطا إلاّ كانُوا مَعَنا. قالُوا: كَيفَ يَكونونَ مَعَنا و لَم يَشهَدوا؟! قالَ: نِيّاتُهُم. ۱

كنز العمّال:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: افرادى را در مدينه باقى گذاشتيم كه هيچ وادى اى را نپيموديم و بر هيچ تپه اى بالا نرفتيم و در هيچ سراشيبى قدم نگذاشتيم، مگر اينكه آنان نيز با ما بودند. عرض كردند: چگونه با ما هستند، در حالى كه حضور پيدا نكردند؟ فرمود: نيّت هايشان [با ماست].

۱.كنز العمّال: 7261.

کلیدواژه‌ها نیت پاداش نیت خوب

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:مرد مى گويد: جهاد كردم، در صورتى كه جهاد نكرده است. جهاد در حقيقت دورى كردن از حرام ها و مبارزه با دشمن است. عدّه اى مى جنگند و خوب هم مى جنگند، امّا هدفى جز نام آورى و مزد ندارند و [گاه]مرد چون طبعاً شجاع است مى جنگد و از آشنا و بيگانه دفاع مى كند و [گاه] چون طبعاً ترسوست، نمى جنگد و پدر و مادرش را تسليم دشمن مى كند. كشته شدن در حقيقت يك نوع مرگ است و هر انسانى به انگيزه اى مى جنگد. سگ هم براى دفاع از خانواده اش مى جنگد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در هنگام بازگشت از جنگ تبوك ـفرمود: هستند افرادى در مدينه كه با ما نيامدند، اما هيچ درّه و وادى اى را نپيموديم مگر اينكه آنها هم با ما بودند، عذر (بيمارى) آنها را [در مدينه] نگه داشت. اين حديث را بخارى و أبو داوود روايت كرده اند و عبارتش چنين است: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: شما در مدينه افرادى را به جا گذاشتيد كه هيچ راهى را نرفتيد و هيچ انفاقى نكرديد و هيچ وادى اى را نپيموديد مگر اينكه آنان نيز با شما بودند. عرض كردند: اى رسول خدا! چگونه با ما بودند در حالى كه در مدينه هستند؟ فرمود: بيمارى، آنها را نگه داشت (مانع آمدن آنها با شما شد).

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى ابوذر! قصد كار نيك كن هر چند انجامش ندهى، تا از غافلان نوشته نشوى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس به بستر خود رود و نيّتش اين باشد كه نماز شب بخواند، امّا خوابش ببرد تا صبح شود، آنچه در نيّتش بوده براى او نوشته شود و خوابش صدقه اى از جانب پروردگارش براى او باشد.

امام على عليه السلام:نيّت خوب، خود يك عمل است.

امام على عليه السلام:نيّت نيكو، موجب پاداش است.

نهج البلاغة:امام على عليه السلام به مردى كه دوست داشت برادرش نيز مى بود تا پيروزى خدا بر دشمنانش را در جنگ جمل ببيند فرمود: آيا دل برادرت با ماست؟ عرض كرد: آرى. حضرت فرمود: پس، او با ما بوده است. هر آينه در اين سپاه ما افرادى حضور داشته اند كه هنوز در پشت پدران و زهدان مادرانند. به زودى روزگار آنان را به جهان هستى آورد و با وجود آنها [جبهه] ايمان نيرو گيرد.

امام على عليه السلام:هر يك از شما در بستر خويش بميرد، در حالى كه به حقّ پروردگارش و به حقّ رسول او و اهل بيتش معرفت داشته باشد، شهيد مرده است و مزدش با خداوند است و مستوجب پاداش عمل شايسته اى است كه در نيّت داشته است و اين نيّت به منزله شمشير كشيدن او در راه خداست.