حدیث دربارهآداب خوابيدن

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:النَّومُ على أربَعَةِ أوجُهٍ: الأنبياءُ عليهم السلام تَنامُ على أقفِيَتِهِم مُستَلقِينَ و أعيُنُهُم لا تَنامُ مُتَوَقِّعَةً لِوَحيِ اللّهِ عَزَّ و جلَّ، و المُؤمنُ يَنامُ على يَمينهِ مُستَقبِلَ القِبلَةِ، و المُلوكُ و أبناؤها تَنامُ على شَمائلها لِيَستَمرئوا ما يأكُلونَ، و إبليسُ و إخوانُهُ و كُلُّ مَجنونٍ و ذو عاهَةٍ يَنامُ على وَجهِهِ مُنبَطِحا. ۱

امام على عليه السلام:خوابيدن چهار صورت دارد: پيامبران عليهم السلام به پشت دراز مى كشند و مى خوابند، اما چشمانشان بيدار و منتظر وحى خداوند عزّ و جلّ است. مؤمن به دست راست و رو به قبله مى خوابد. شاهان و شاه زادگان به دست چپ مى خوابند، تا غذايى را كه مى خورند به هضم رسانند و ابليس و برادران او و هر ديوانه و آفت زده اى دَمَر مى خوابند.

۱.الخصال: 263 / 140.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت خواب آداب خوابیدن +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما با دست هاى چرب [از غذا]نخوابد. پس اگر چنين كرد و گزندى از شيطان به او رسيد كسى را جز خود سرزنش نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دست و صورت كودكان خود را از چربى هاى غذا و بوى گوشت بشوييد؛ زيرا شيطان بوى چربى و گوشت را مى بويد و كودك در خواب مى ترسد و دو فرشته موكّل وى از آن بو اذيّت مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه با وضو بخوابد، اگر در آن شب مرگش در رسد نزد خداوند شهيد به شمار مى آيد.

امام صادق عليه السلام:هر كس طهارت (وضو) بگيرد و سپس به بسترش رود، در آن شب بستر او چون مسجدش باشد.

امام صادق عليه السلام:هركه طهارت بگيرد و سپس به بسترش رود، در آن شب بستر او به منزله مسجد اوست و اگر يادش آيد كه وضو ندارد، به همان لحاف خود، هرچه باشد، تيمم كند، كه اگر چنين كرد پيوسته در نماز و ذكر خداوند عزّ و جلّ باشد.

امام صادق عليه السلامـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـفرمود: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خطاب به اصحاب خود فرمود: كدام يك از شما هميشه روزه دار است؟ سلمان ـ رحمة اللّه عليه ـ عرض كرد: من اى رسول خدا. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: كدام يك از شما تمام شب را شب زنده دارى مى كند؟ سلمان عرض كرد: من اى رسول خدا. پيامبر فرمود: كدام يك از شما هر روز قرآن را دوره مى كند؟ سلمان عرض كرد: من اى رسول خدا در اين هنگام يكى از اصحاب پيامبر عصبانى شد و گفت: اى رسول خدا! سلمان مردى ايرانى است و مى خواهد برما فخر بفروشد. فرمودى: كدام يك از شما هميشه روزه دار است. گفت: من، در حالى كه بيشتر اوقات روزه ندارد، فرمودى: كدام يك از شما تمام شب را شب زنده دارى مى كند. او گفت: من، در صورتى كه بيشتر شب را در خواب است. فرمودى: كدام يك از شما هر روز قرآن را دوره مى كند. او گفت: من، در صورتى كه بيشتر روزها خاموش است. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: خاموش اى فلان! تو كجا و شخصى چون لقمان حكيم كجا؟ از خودش بپرس جوابت را مى دهد. آن مرد به سلمان گفت: اى بنده خدا! آيا تو نگفتى كه هميشه روزه دارى؟ گفت: چرا. مرد گفت: اما من ديده ام كه بيشتر روزها غذا مى خورى؟ سلمان گفت: چنان نيست كه تو فكر كردى. من در ماه سه روز روزه مى گيرم و خداوند عزّ و جلّ فرموده است: «هر كه يك نيكى آورد او را ده چندان باشد»، همچنين شعبان را به ماه رمضان وصل مى كنم و اين است روزه هميشگى. مرد گفت: آيا تو نگفتى كه تمام شب را شب زنده دارى مى كنى؟ سلمان گفت: چرا. مرد گفت: اما تو بيشتر شب را مى خوابى. سلمان گفت: چنان نيست كه تو مى پندارى. من از حبيبم رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمايد: هر كه شب را با طهارت بخوابد، چنان است كه شب زنده دارى كرده باشد و من هر شب را با طهارت به سر مى برم. مرد گفت: آيا تو نگفتى كه هر روز قرآن را ختم مى كنى؟ سلمان گفت: چرا. مرد گفت: اما تو بيشتر اوقات روزت را خاموش هستى. سلمان گفت: چنان نيست كه تو فكر مى كنى. من از حبيبم رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه به على عليه السلام مى فرمايد: اى ابا الحسن! حكايت تو در ميان امت من حكايت «قل هو اللّه احد» است كه هر كس يك بار آن را بخواند يك سوم قرآن را خوانده است و هر كس دوبار آن را بخواند دو سوم قرآن را خوانده است و هر كس سه بار بخواندش، قرآن را ختم كرده است و هر كس به زبانش تو را دوست بدارد يك سوم ايمانش كامل است و هر كس به زبان و دلش تو را دوست بدارد دو سوم ايمانش كامل است و هر كس به زبان و دلش تو را دوست بدارد و با دستش ياريت كند، ايمان را كامل ساخته است. اى على! سوگند به آنكه مرا به حق برانگيخت، اگر همان قدر كه آسمانيان تو را دوست دارند، زمينيان نيز دوستت مى داشتند، بى گمان احدى به آتش دوزخ عذاب نمى شد. من هر روز سه مرتبه «قل هو اللّه احد» را مى خوانم. آن مرد دهانش بسته شد و برخاست.

الخصال:امام على عليه السلام به فرزند خود حضرت حسن عليه السلام فرمود: فرزندم! آيا چهار كار به تو نياموزم كه با به كار بستن آنها از طبابت بى نياز شوى؟ عرض كرد: چرا، اى امير المؤمنين. فرمود: بر سفره غذا منشين مگر وقتى كه گرسنه باشى، هنوز اشتها دارى از خوردن دست بكش، غذا را خوب بجو و هرگاه خواستى بخوابى قضاى حاجت كن. اگر اينها را به كار بندى از طبابت بى نياز خواهى شد.

امام صادق عليه السلام:هرگاه به بسترت رفتى بينديش كه در آن روز چه غذايى روانه شكم خود كرده اى و چه به دست آورده اى و به ياد آر كه خواهى مرد و معادى در پيش دارى.