حدیث دربارهمردمان فضول
تهذيب الأحكام:اُتِيَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام و هُو بالبَصرَةِ برجُلٍ يُقامُ علَيهِ الحَدُّ، قالَ: فلَمّا قَرُبوا و نَظَرَ في وجُوهِهِم، قالَ: فأقبَلَ جَماعَةٌ مِن النّاسِ فقالَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام: يا قَنبَرُ، انظُرْ ما هذهِ الجَماعَةُ؟ قالَ: رجُلٌ يُقامُ علَيهِ الحَدُّ.
قالَ: فلَمّا قَرُبوا و نَظَرَ في وُجوهِهِم قالَ: لا مَرحَبا بوُجوهٍ لا تُرى إلاّ في كُلِّ سُوءٍ، هؤلاءِ فُضولُ الرِّجالِ، أمِطْهُم عَنّي يا قَنبَرُ. ۱
تهذيب الأحكام:در بصره مردى را براى جارى كردن حدّ بر او نزد امير المؤمنين عليه السلام آوردند. در اين هنگام جماعتى از مردم به طرف آن حضرت به راه افتادند. امام فرمود: اى قنبر! ببين اين جمعيت چيست؟ و فرمود: مردى است كه حدّ بر او جارى مى شود [و تماشا ندارد].
چون آن عدّه نزديك آمدند و حضرت به صورت آنان نگاه كرد، فرمود: ناخوش باد چهره هايى كه جز در صحنه هاى بد و ناخوشايند ديده نمى شوند، اينان جماعتى فضول هستند. اى قنبر! آنان را از من دور كن.
۱.تهذيب الأحكام: 10 / 150 / 603.