حدیث دربارهنكوهش شخصِ دو زبان
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:بِئسَ العَبدُ عَبدٌ يكونُ ذا وَجهَينِ و ذا لِسانَينِ، يُطري أخاهُ شاهِدا و يأكُلُهُ غائبا، إن اُعطِيَ حَسَدَهُ، و إنِ ابتُلِى خَذَلَهُ. ۱
امام باقر عليه السلام:چه بد بنده اى است، بنده اى كه دو رو و دو زبان باشد، در حضور برادرش او را بستايد و در غيابش از وى بد گويد. اگر نعمتى به او عطا شود، بر وى حسادت ورزد و اگر گرفتار آيد او را تنها گذارد.
۱.الأمالي للصدوق: 417 / 551.