حدیث دربارهكسى كه نعمت را فقط در خورد و خوراك مى بيند
عنه عليه السلامـ لكُميلٍ ـ: ها إنّ هاهُنا لَعِلما جَمّا (و أشارَ إلى صَدرهِ) لَو أصَبتُ لَهُ حمَلَةً! بلى أصَبتُ لَقِنا غَيرَ مَأمونٍ علَيهِ، مُستَعمِلاً آلةَ الدِّين للدّنيا، و مُستَظهِرا بنِعَمِ اللّهِ على عِبادِهِ، و بحُجَجهِ على أوليائهِ. ۱
امام على عليه السلامـ خطاب به كميل ـفرمود: هان! در اين جا (اشاره به سينه خود فرمود) دانش فراوانى است، اى كاش براى آنها فرا گيرندگانى مى يافتم! البته تيز هوشانى يافته ام، اما اينان امانتدار و مورد اعتماد نيستند، دين را وسيله دنيا مى كنند، با نعمت هاى خدا بر بندگان او برترى مى جويند و با حجّت هاى او بر دوستانش.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 147.