حدیث دربارهاخترشناسى و منجّمى

وسائل الشيعة عن زيدِ بنِ خالدِ الجُهنيّ:صَلّى بِنا رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله صَلاةَ الصُّبحِ في الحُدَيبيَةِ في أثَرِ سَماءةٍ كانَت مِن اللَّيلِ فَلَمّا انصرَفَ النّاسُ قالَ: هل تَدرونَ ما ذا قالَ رَبُّكُم؟ قالوا: اللّهُ و رَسولُهُ أعلَمُ. قالَ: إنّ رَبَّكُم يقولُ: مِن عِبادي مُؤمِنٌ بي و كافِرٌ بالكواكِبِ، و كافِرٌ بي و مُؤمِنٌ بالكواكِبِ، فمَن قالَ: مُطِرنا بفَضلِ اللّهِ و رَحمَتِهِ فذلكَ مُؤمِنٌ بي و كافِرٌ بالكواكِبِ، و مَن قالَ: مُطِرنا بِنَوءِ كذا و كذا فذلِكَ كافِرٌ بي و مُؤمِنٌ بالكواكِبِ ۱. ۲
وسائل الشيعهـ به نقل از زيد بن خالد جهنى ـ: وقتى مسلمانان بعد از گزاردن نماز صبح با رسول خدا صلى الله عليه و آله در حديبيّه و در پى بارانى كه آن شب باريد، برگشتند حضرت فرمود: آيا مى دانيد پروردگارتان چه فرمود؟ عرض كردند: خدا و رسول او بهتر مى دانند. فرمود: پروردگارتان مى فرمايد: بعضى از بندگانم به من ايمان دارند و به ستارگان كافرند (اعتقادى ندارند) و برخى به من كافرند و به كواكب ايمان دارند. پس، هر كه گويد: بارانِ ما به سبب فضل و رحمت خدا بود، او به من مؤمن است و به كواكب كافر و هر كه گويد: بارانِ ما به سبب طلوع و غروب فلان و بهمان ستاره بود او به من كافر است و به ستارگان مؤمن. ۳
۱.وسائل الشيعة: 8 / 272 / 10.
۲.قال الشيخ الحرّ العامليّ بعد ذكره للحديث: قالَ الشَّهيدُ: هذا مَحمول علَى اعتقاد مَدخليّتها في التّأثير، و النَّوءُ: سُقوط كوكب في المغرب و طلوع رقيبه في المشرق.
۳.شيخ حرّ عاملى پس از ذكر اين حديث مى گويد: شهيد گويد: اين روايت را بايد بر مؤثر دانستن ستارگان حمل كرد.

احادیث دیگر این موضوع

۸
امام صادق عليه السلامـ وقتى به ايشان عرض شد: در بين مردم چنين شهرت دارد كه پرداختن به علم نجوم حرام است و به دين انسان آسيب مى رساند ـفرمود: چنان نيست كه مى گويند، به دينت آسيبى نمى رساند. شما به موضوعى مى پردازيد كه زيادِ آن دست نيافتنى است و اندكِ آن هم كارآيى ندارد. 1. در مبحث تنجيم كتاب مكاسب اثر شيخ مرتضى انصارى آمده است: پيشگويى كردن از روى اوضاع كواكب و حركات آنها اشكال ندارد، به اين معنا كه كسى، با مشاهده وضع معينى در ستارگان مانند نزديكى و دورى و مقابله و اقتران ميان دو ستاره، به صورت گمان و تخمين حكم به وقوع فلان حادثه در آينده بكند. و بلكه، على الظاهر، پيشگويى كردن به صورت قطع و جزم نيز اشكالى ندارد، در صورتى كه آن پيشگويى مبتنى بر تجربه اى قطعى باشد. مثلاً اشكالى ندارد كه فردى با توجه به اين تجربه كه هرگاه سگش شب هنگام از پشت بام به داخل خانه پناه برده در آن شب باران آمده است، با قطع و يقين بگويد كه امشب باران مى بارد. چنان كه نقل مى شود كه اين مطلب براى مروّج و بلكه احياگر علم نجوم خواجه نصير طوسى اتفاق افتاده است. او در يكى از سفرهاى خود نزد آسيابانى كه در خارج شهر آسيابى داشت اتراق كرد. وقتى وارد منزل آسيابان شد، به خاطر گرماى هوا، تصميم گرفت شب را پشت بام بگذارند. صاحب منزل به او گفت: بيا پايين و داخل اتاق بخواب تا از باران محفوظ بمانى. محقق به اوضاع فلكى نگاهى كرد اما نشانه اى كه حاكى از بارش باران باشد مشاهده نكرد. صاحب منزل گفت: من سگى دارم كه شب هايى كه حسّ مى كند باران خواهد آمد به داخل اتاق مى رود. محقق حرف او را قبول نكرد و شب را پشت بام خوابيد اما نيمه شب باران گرفت و محقّق دچار تعجّب شد. مكاسب ص 25.