حدیث دربارهشكيبا

عنه صلى الله عليه و آله:لَقد اُوذِيتُ في اللّهِ و ما يُؤذى أحَدٌ، و اُخِفْتُ [في]اللّهِ و ما يُخافُ أحَدٌ، و لَقد أتَت علَيَّ ثَلاثونَ مِن يَومٍ و لَيلَةٍ و ما لي و لبِلالٍ طَعامٌ يأكُلُهُ ذو كَبِدٍ إلاّ شيءٌ يُوارِيهِ إبطُ بلالٍ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس به اندازه من در راه خدا آزار نديده و هيچ كس به اندازه من در راه خدا ترسانده و تهديد نشده است. سى شبانه روز بر من گذشت و من و بلال [حبشى]غذايى كه موجود زنده اى مى خورد، براى خوردن نداشتيم، مگر آن مقدارى كه اگر زير بغل بلال مى گذاشتى ناپديد مى شد.

۱.كنز العمّال: 16678.

کلیدواژه‌ها نبوت 3 محمد پیامبر خدا ویژگی های پیامبر صلی الله علیه و آله شکیبا

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس به اندازه اى كه من در راه خدا آزار ديده ام، آزار نديده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس به اندازه من آزار و اذيّت نديده است.

الطبقات الكبرىـ به نقل از اسماعيل بن عياش ـ: رسول خدا صلى الله عليه و آله در برابر گناهان (خطاهاى) مردم از همه شكيباتر بود.

كنز العمّالـ به نقل از طارق محاربى ـ: رسول خدا صلى الله عليه و آله را در بازار ذو المجاز ديدم كه جبّه اى قرمز رنگ پوشيده بود و مى رفت و با صداى بلند مى گفت: اى مردم! بگوييد: هيچ خدايى جز اللّه نيست تا رستگار شويد. مردى از پى او سنگ مى انداخت و قوزك ها و پشت پاشنه هاى پاى حضرت را خونى كرده بود و مى گفت: اى مردم! به حرفش گوش ندهيد، او دروغگوست. پرسيدم: اين كيست؟ گفتند: جوانى است از طايفه عبد المطّلب. پرسيدم: اين مرد كه در پى او مى رود و سنگ مى زند كيست؟ گفتند: او عمويش عبد العزّى ـ همان ابو لهب ـ است.

كنز العمّالـ به نقل از منيب ـ: در جاهليّت، رسول خدا صلى الله عليه و آله را ديدم كه مى فرمود: اى مردم! بگوييد هيچ خدايى جز اللّه نيست تا رستگار شويد. اما بعضى به صورت او آب دهان مى انداختند و بعضى رويش خاك مى پاشيدند و بعضى دشنامش مى دادند. در اين هنگام، دختركى قدح آبى آورد و پيامبر صورت و دست هاى خود را شست و فرمود: دختركم، صبور باش و براى مغلوبيّت و خوارى پدرت اندوهگين مباش. من پرسيدم: اين دخترك كيست؟ گفتند: زينب دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله است و او دختركى نوجوان بود.

الترغيب و الترهيبـ به نقل از ابن مسعود ـ: انگار رسول خدا صلى الله عليه و آله را مى بينم كه داستان پيامبرى از پيامبران را به نمايش مى گذارد كه قومش او را زدند و خونين كردند و او خون از چهره اش پاك مى كرد و مى گفت: بار خدايا! قوم مرا بيامرز؛ زيرا كه آنان نادانند.