حدیث دربارهجهان، هنگام بعثت پيامبرصلى الله عليه وآله
عنه عليه السلام:إنّ اللّهَ سبحانَهُ بَعَثَ محمّدا صلى الله عليه و آله بالحَقِّ حينَ دَنا مِن الدُّنيا الانقِطاعُ، و أقبَلَ مِن الآخِرَةِ الاطِّلاعُ، و أظلَمَت بَهجَتُها بَعدَ إشراقٍ، و قامَت بأهلِها على ساقٍ، و خَشُنَ مِنها مِهادٌ، و أزِفَ مِنها قِيادٌ، في انقِطاعٍ مِن مُدَّتِها، و اقتِرابٍ مِن أشراطِها، و تَصَرُّمٍ مِن أهلِها. ۱
امام على عليه السلام:خداوند سبحان محمّد صلى الله عليه و آله را به حق مبعوث كرد، آنگاه كه پايان دنيا نزديك شده و آخرت روى آورده بود و روشنايى و درخشش آن به تاريكى گراييده بود و مردم آن در سخت ترين اوضاع به سر مى بردند، بسترش زبر و ناهموار و مهارش در آستانه از هم گسيختگى و مدتش به سر رسيده، و نشانه هاى [نابوديش] نزديك بود و مردمش در شُرُف نابودى بودند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 198.