حدیث دربارهجهان، هنگام بعثت پيامبرصلى الله عليه وآله

عنه عليه السلام:اللّهُمّ. اجعَلْ شَرائفَ صَلواتِكَ، و نَوامِيَ بَركاتِكَ، على محمّدٍ عَبدِكَ و رَسولِكَ، الخاتِمِ لِما سَبَقَ، و الفاتِحِ لِما انغَلقَ، و المُعلِنِ الحَقَّ بالحَقِّ. اللّهُمّ افسَحْ لَهُ مَفسَحا في ظِلِّكَ، و اجزِهِ مُضاعَفاتِ الخَيرِ مِن فَضلِكَ، اللّهُمّ و أعلِ على بِناءِ البانِينَ بِناءَهُ، و أكرِمْ لَدَيكَ مَنزِلَتَهُ، و أتمِمْ لَهُ نُورَهُ، و اجزِهِ مِنِ ابتِعاثِكَ لَهُ مَقبولَ الشَّهادَةِ، مَرْضِيَّ المَقالَةِ، ذا مَنطِقٍ عَدلٍ، و خُطبَةٍ فَصلٍ. ۱
امام على عليه السلام:بار خدايا!. برترين درودها و پربارترين بركت هايت را بر محمّد، بنده و فرستاده خويش قرار ده، همو كه ختم كننده نبوّت است و گشاينده درهاى بسته [سعادت و رحمت]و آشكار كننده حقّ با حقّ. بار خدايا! در سايه [رحمت] خويش جايى فراخ براى او بگشاى و از فضل خويش او را خيرهاى مضاعف پاداش ده. بار خدايا! بنيان [شريعت] او را از بنيان پيشينيان بالاتر بر و منزلت او را نزد خويش گرامى دار و نور او را كامل گردان و پاداش پيامبريش را شهادتِ پذيرفته و گفتارِ پسنديده قرار ده كه گفتارش راست و درست و سخنش جدا كننده حق از باطل بود.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 72.

احادیث دیگر این موضوع

۸