حدیث دربارهگواهى دادن يك گواه خودى
بحار الأنوار عن الأصبغ بن نباتة:قالَ أميرُ المؤمنين عليه السلام: لَو كُسِرَت لِي وِسادَةٌ ۱ فقَعَدتُ علَيها لَقَضَيتُ بَينَ أهلِ التَّوراةِ بتَوراتِهِم، و أهلِ الإنجيلِ بإنجيلِهِم، و أهلِ الزَّبورِ بزَبورِهِم، و أهلِ الفُرقانِ بفُرقانِهِم، بقَضاءٍ يَصعَدُ إلَى اللّهِ يَزهَرُ. ۲ و اللّهِ، ما نَزلَت آيَةٌ في كِتابِ اللّهِ في لَيلٍ أو نَهارٍ إلاّ و قد عَلِمتُ فيمَن اُنزِلَت، و لا أحَدٌ مِمَّن مَرَّ على رأسِهِ المَواسي مِن قُرَيشٍ إلاّ و قد نَزَلَت فيهِ آيَةٌ مِن كتابِ اللّهِ تَسوقُهُ إلَى الجَنّةِ أو إلَى النّارِ. فقامَ إلَيهِ رجُلٌ فقالَ: يا أميرَ المؤمنينَ، ما الآيَةُ الّتي نَزَلَت فيكَ؟ قالَ لَهُ: أ ما سَمِعتَ اللّهَ يقولُ: «أ فَمَنْ كانَ على بَيِّنَةٍ مِن رَبِّهِ و يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ» ؟ قالَ: رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله على بَيّنَةٍ مِن رَبِّهِ، و أنا شاهِدٌ لَهُ (فيهِ) و أتلوهُ مَعهُ. ۳
بحار الأنوارـ به نقل از اصبغ بن نباته ـ: امام على عليه السلام فرمود: اگر كرسى قضاوت برايم نهاده شود و من بر آن بنشينم، هر آينه ميان پيروان تورات بر اساس تورات داورى خواهم كرد و ميان پيروان انجيل مطابق انجيل آنها و ميان پيروان زبور بر پايه زبورشان و ميان پيروان فرقان، مطابق فرقانشان؛ داورى اى كه به درگاه خداوند بالا رود و بدرخشد. به خدا قسم، هيچ آيه اى از كتاب خدا در شب يا روز نازل نشد، مگر اينكه مى دانم درباره چه كسى نازل شده است و هيچ فرد قرشى نبود كه به سنّ بلوغ رسيده باشد، مگر اينكه آيه اى از كتاب خدا درباره او نازل شده كه او را به سوى بهشت يا دوزخ سوق مى دهد. مردى برخاست و گفت: اى امير مؤمنان! چه آيه اى درباره تو نازل شده است؟ حضرت به او فرمود: مگر نشنيده اى كه خداوند مى فرمايد: «أ فمن كان على بيّنة من ربّه و يتلوه شاهد منه»؟ فرمود: آنكه از جانب پروردگارش بيّنه دارد رسول خداست و من شاهد او در اين باره هستم و به دنبال او حركت مى كنم.