حدیث دربارهخوردن مال يتيم

رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ في حَديثِ المِعراجِ ـ: نَظَرتُ فإذا أنا بِقَومٍ لَهُم مَشافِرُ كمَشافِرِ الإبِلِ، و قَد وُكِّلَ بِهِم مَن يأخُذُ بمَشافِرِهِم ثُمَّ يَجعَلُ في أفواهِهِم صَخرا مِن نارٍ، فَتُقذَفُ في في أحَدِهِم حتّى تَخرُجَ مِن أسافِلِهِم و لَهُم خُوارٌ و صُراخٌ، فقلتُ: يا جَبرئيلُ، مَن هؤلاءِ؟ قالَ: هؤلاءِ الّذينَ يَأْكُلونَ أموالَ اليَتامى ظُلما إنّما يَأكُلونَ في بُطونِهِم نارا. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سخن از معراج ـفرمود: نگاه كردم، به ناگاه عدّه اى را ديدم كه لب هايى مانند لب شتر دارند و يك نفر بر آنها گمارده شده و لب هاى آنان را مى گيرد و تخته سنگ هايى آتشين در دهانشان مى گذارد و داخل دهانشان پرت مى كند و آن سنگ ها از ماتحتشان بيرون مى آيد و آنان مانند گاو نعره و فرياد مى كشند. گفتم: اى جبرئيل! اينها چه كسانى هستند؟ گفت: اينان كسانى هستند كه اموال يتيمان را به ناحق مى خورند و در حقيقت آتشى در شكم خود فرو مى برند.

۱.الدرّ المنثور: 2/443.

کلیدواژه‌ها یتیم خوردن مال یتیم ویژگی های خاتم پیامبران صلی الله علیه وآله

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلامـ در وصيت خود پيش از شهادت ـفرمود: درباره يتيمان از خدا بترسيد و مبادا يك روز سيرشان كنيد و يك روز گرسنه بمانند و مبادا كه با حضور شما آنان از بين بروند؛ زيرا از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمود: هر كس يتيمى را سرپرستى كند تا آنكه بى نياز شود، خداوند عزّ و جلّ با اين كار بهشت را بر او واجب گرداند، همچنان كه آتش دوزخ را بر خورنده مال يتيم واجب ساخته است.

امام على عليه السلام:هيچ مرد و زن مؤمنى نيست كه دست محبّت بر سر يتيمى بگذارد، مگر اينكه خداوند به اندازه هر تار مويى كه بر آن دست كشيده است ثوابى برايش بنويسد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدترين خوراك ها، به ناحق خوردن مال يتيم است.

تفسير العيّاشى:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: روز قيامت عدّه اى از گورهايشان بيرون مى آيند در حالى كه از دهان هايشان آتش زبانه مى كشد. عرض شد: اى رسول خدا! آنان چه كسانى هستند؟ فرمود: كسانى كه اموال يتيمان را مى خورند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شبى كه به آسمان برده شدم گروهى را ديدم كه در شكم هاى آنان آتش افكنده مى شود و از ماتحتشان بيرون مى آيد. گفتم: اى جبرئيل! اينها كيستند؟ گفت: اينها كسانى هستند كه اموال يتيمان را به ناحق مى خورند.