حدیث دربارهفرزند شايسته
عنه صلى الله عليه و آله:مَرَّ عيسَى بنُ مَريمَ عليه السلام بِقَبرٍ يُعَذَّبُ صاحِبُهُ، ثُمّ مَرَّ بهِ مِن قابِلٍ فإذا هُو لَيسَ يُعَذَّبُ، فقالَ: يا رَبِّ، مَرَرتُ بهذا القَبرِ عامَ أوَّلَ و هُو يُعَذَّبُ، و مَرَرتُ بهِ العامَ و هُو لَيسَ يُعَذَّبُ! فأوحَى اللّهُ جلَّ جلالُهُ إلَيهِ: يا رُوحَ اللّهِ، قَد أدرَكَ لَهُ وَلَدٌ صالِحٌ فأصلَحَ طَريقا و آوى يَتيما، فغَفَرتُ لَهُ بِما عَمِلَ ابنُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:عيسى بن مريم بر گورى گذشت كه صاحب آن عذاب مى كشيد. سال بعد نيز بر همان گور گذشت و ديد ديگر عذاب نمى شود. عرض كرد: پروردگارا! پارسال از اين گور عبور كردم و صاحبش عذاب مى شد و امسال كه از آن مى گذرم ديگر عذاب نمى كشد؟ خداوند، جلّ جلاله، به او وحى فرمود: اى روح اللّه! فرزند صالحى از او بزرگ شد و راهى را درست كرد و يتيمى را سرپرستى نمود و من او را براى آنچه اين فرزندش انجام داد آمرزيدم.
۱.وسائل الشيعة: 11/560/2.