حدیث دربارهدرجات توكّل
الإمامُ الكاظمُ عليه السلامـ لَمّا سُئلَ عَن قَولِهِ تعالى: «و مَن يَتَوَكَّلْ علَى اللّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ» ـ: التَّوَكُّلُ علَى اللّهِ دَرَجاتٌ؛ مِنها أن تَتَوكَّلَ علَى اللّهِ في اُمورِكَ كُلِّها، فما فَعلَ بِكَ كُنتَ عَنهُ راضِيا، تَعلَمُ أنّهُ لا يَألُوكَ خَيرا و فَضلاً، و تَعلَمُ أنّ الحُكمَ في ذلكَ لَهُ، فتَوكَّلْ علَى اللّهِ بِتَفويضِ ذلكَ إلَيهِ، و ثِقْ بهِ فِيها و في غَيرِها. ۱
امام كاظم عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از آيه «و هركه به خدا توكّل كند او براى وى بس است»ـفرمود: توكّل كردن به خداوند درجاتى دارد: يكى از آنها اين است كه در تمام كارهايت به خدا توكّل كنى و هر چه با تو كرد از او راضى و خشنود باشى و بدانى كه او نسبت به تو از هيچ خير و تفضّلى كوتاهى نمى كند و بدانى كه در اين باره حكم، حكم اوست، پس با وا گذارى كارهايت به خدا بر او توكّل كن و در آن كارها و ديگر كارها به او اعتماد داشته باش.
۱.الكافي: 2/65/5.