حدیث دربارهتوفيق و واگذارى

میزان الحکمه ج ۱۳، ص ۳۳۴، ح ۲۲۲۳۴

امام علی علیه‌السلام

توفيق و واگذارى

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:التَّوفيقُ و الخِذلانُ يَتَجاذَبانِ النَّفسَ، فأيُّهُما غَلَبَ كانَت في حَيِّزِهِ. ۱

امام على عليه السلام:توفيق و وا گذارى، هر يك نفْس را به طرف خود مى كشد و هر كدام چيره شد، نفْس در جانب او قرار مى گيرد.

۱.. غرر الحكم: 1781.

کلیدواژه‌ها توفیق توفیق و واگذاری

احادیث دیگر این موضوع

۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به وسيله گناهان، خذلان بر گنهكار مستولى مى شود تا جايى كه او را در گناهانِ بزرگتر مى اندازد.

امام على عليه السلام:توفيق، مددكار خرد است و خذلان (يارى نرساندن خدا) مددكار نادانى.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «توفيق من جز به [يارى] خدا نيست» و آيه «اگر خدا شما را يارى كند هيچ كس بر شما غالب نخواهد شد و اگر وا گذاردتان چه كسى بعد از او شما را يارى خواهد كرد؟ و مؤمنان بايد فقط به خدا توكّل كنند» ـفرمود: هرگاه بنده طاعتى را كه خداوند عزّ و جلّ بدان فرمان داده است انجام دهد، عمل او موافق فرمان خداوند عزّ و جلّ مى باشد و بدين سبب بنده را موفّق ناميده اند و هرگاه بنده بخواهد در موردى نافرمانى خداوند كند و خداى تبارك و تعالى ميان او و آن معصيت حايل شود و در نتيجه بنده آن را مرتكب نشود اين ترك گناه او به توفيق خداوند تبارك و تعالى بوده است. اما هرگاه جلو او را از آن معصيت نگيرد و به حال خود رهايش كند تا مرتكب آن گناه شود، خداوند او را وا گذارده و ياريش نرسانده و توفيقش نداده است.