حدیث دربارهروش وصيّت كردن

الإمامُ الباقرُ عليه السلام:مَن لَم يُوصِ عِندَ مَوتِهِ لِذَوي قَرابَتِهِ مِمَّن لا يَرِثُهُ فَقد خَتَمَ عَمَلَهُ بمَعصِيَةٍ. ۱
امام باقر عليه السلام:هر كس هنگام مرگ خود براى خويشاوندانش كه از او ارث نمى برند وصيّت نكند عمل خود را به معصيتى ختم كرده است.
۱.تهذيب الأحكام: 9/174/708.

احادیث دیگر این موضوع

۳
فلاح السائلـ به نقل از حسن بن ابراهيم بن عبد اللّه ـ: امام صادق عليه السلام به نقل از نياكان خود عليهم السلام فرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هر كس هنگام فوت خود وصيّت نكند، اين كار نقصى در عقل و مروّت اوست. عرض كردند: اى رسول خدا! وصيّت چگونه است؟ فرمود: چون كسى زمان مرگش فرا رسد و مردم (كسان و خويشان او) پيرامونش جمع شدند، بگويد: اى خداى آفريننده آسمان ها و زمين، داناى نهان و آشكار، بخشنده مهربان! من در اين سراى دنيا در پيشگاه تو اعتراف مى كنم و گواهى مى دهم هيچ خدايى جز تو نيست، يگانه و بى شريكى، و محمّد بنده و فرستاده توست و قيامت آمدنى است و شكّى در آن نيست و تو خفتگان گورها را بر مى انگيزى و حساب راست است و بهشت راست است و نعمت هاى بهشتى، از خوردنى و نوشيدنى و زناشويى كه خداوند به آنها وعده داده، راست است و دوزخ راست است و ايمان راست است و دين چنان است كه تو وصف كرده اى و اسلام همان گونه است كه تو تشريع فرموده اى و سخن همان است كه تو گفته اى و قرآن چنان است كه تو نازل كرده اى و تو همان خداوند حقيقى و آشكار هستى. من در اين سراى دنيا نزد تو اعتراف مى كنم كه تو را به عنوان پروردگار پذيرفته ام و اسلام را به عنوان دين و محمّد صلى الله عليه و آله را به پيامبرى و على را به امامت و قرآن را به عنوان كتاب آسمانى خود و اينكه اهل بيت پيامبر تو ـ عليه و عليهم السّلام ـ امامان من هستند. بار خدايا! در هنگام سختيم تويى تكيه گاه من و به هنگام غم و اندوهم تويى اميد من و به گاه گرفتارى هايى كه به من هجوم مى آورد، تويى نيروى ذخيره من و تويى ولىّ نعمت من و خداى من و خداى پدران من. بر محمّد و آل او درود فرست و هرگز چشم بر هم زدنى مرا به خودم وا مگذار و در تنهايى قبر، تو مونس من باش و در آن روز كه با تو ديدار مى كنم از خودت به من پيمانى دِه. و اين پيمان ميّت است در روزى كه وصيّت مى كند، و وصيّت حقّى است بر ذمّه هر مسلمانى. امام صادق عليه السلام فرمود: مؤيّد اين وصيّت، اين سخن خداى تبارك و تعالى در سوره مريم است كه مى فرمايد: «اختيار شفاعت ندارند مگر كسى كه از جانب [خداى]رحمان پيمانى گرفته است» و اين همان پيمان است. پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: اين وصيّت را بياموز و آن را به خاندان و شيعيانت نيز تعليم دِه.و حضرت فرمود: اين را جبرئيل به من تعليم داد.