حدیث دربارهسفارش هاى آن حضرت به هنگام وفات
عنه عليه السلام:اُوصِي المُؤمِنينَ بشَهادَةِ أن لا إلهَ إلاّ اللّهُ وَحدَهُ لا شَريكَ لَهُ، و أنّ محمّدا عَبدُهُ و رَسولُهُ.
ثُمّ إنّي اُوصِيكَ يا حسَنُ و جَميعَ وُلْدي و أهلِ بَيتي و مَن بَلَغَهُ كِتابي مِن المُؤمِنينَ بِتَقوَى اللّهِ ربِّكُم و لا تَموتُنَّ إلاّ و أنتُم مُسلِمونَ، و اعتَصِموا بحَبلِ اللّهِ جَميعا و لا تَفَرَّقوا؛ فإنّي سَمِعتُ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يقولُ: «صَلاحُ ذاتِ البَينِ أفضَلُ مِن عامَّةِ الصَّلاةِ و الصَّومِ، و إنّ المُبِيرَةَ ـ و هِيَ الحالِقَةُ لِلدِّينِ ـ فَسادُ ذاتِ البَينِ» و لا قُوّةَ إلاّ باللّهِ. ۱
امام على عليه السلام:مؤمنان را به گواهى دادن به اينكه هيچ خدايى جز خداوند يگانه بى شريك نيست و محمّد بنده و فرستاده اوست، سفارش مى كنم.
و سپس، اى حسن! تو و همه فرزندانم و خاندانم و همه مؤمنانى را كه اين نامه من به آنها مى رسد، سفارش مى كنم به اينكه از پروردگارتان، خدا، پروا كنيد و جز در حال مسلمانى نميريد و همگى به ريسمان خداوند چنگ زنيد و پراكنده نشويد؛ زيرا من از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمايد: «با يكديگر در صلح و آشتى به سر بردن، برتر از همه نماز و روزه هاست و عامل هلاكت و براندازى دين همانا اختلاف و دشمنى با يكديگر است» و لا قوّة الاّ باللّه.
۱.تحف العقول: 197.