حدیث دربارهسفارش هاى امام على عليه السلام
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:اُوصِيكَ بتَقوَى اللّهِ ـ أي بُنَيَّ ـ و لُزُومِ أمرِهِ، و عِمارَةِ قَلبِكَ بذِكرِهِ، و الاعتِصامِ بحَبلِهِ، و أيُّ سَبَبٍ أوثَقُ مِن سَبَبٍ بَينَكَ و بَينَ اللّهِ إن أنتَ أخَذتَ بهِ؟!
أحْيِ قَلبَكَ بِالمَوعِظَةِ، و أمِتْهُ بِالزَّهادَةِ، و قَوِّهِ بِاليَقينِ، و نَوِّرْهُ بِالحِكمَةِ، و ذَلِّلْهُ بذِكرِ المَوتِ، و قَرِّرْهُ بِالفَناءِ، و بَصِّرْهُ فَجائعَ الدُّنيا.
و اعلَمْ يا بُنَيَّ أنّ أحَبَّ ما أنتَ آخِذٌ بهِ إلَيَّ مِن وَصِيَّتي تَقوَى اللّهِ و الاقتِصارُ على ما فَرَضَهُ اللّهُ علَيكَ، و الأخذُ بما مَضى علَيهِ الأوَّلونَ مِن آبائكَ، و الصّالِحونَ مِن أهلِ بَيتِكَ. ۱
امام على عليه السلام:اى فرزندم! تو را سفارش مى كنم به پرواى از خدا و پيروى از فرمان او و آباد كردن دلت با ياد او و چنگ زدن به ريسمان او، و كدام رشته محكمتر از رشته اى است كه ميان تو و او باشد اگر بدان چنگ زنى؟
دلت را با اندرز زنده بدار و با بى رغبتى به دنيا بميرانش و به وسيله يقين نيرويش بخش و با حكمت روشنش گردان و با ياد مرگ زبونش ساز و به فنا و نيستى معترفش گردان و به رنج ها و گرفتارى هاى دنيا بينايش كن.
فرزندم! بدان كه بهترين سفارشى كه از من به كار بندى، تقوا داشتن از خداست و بسنده كردن به آنچه خداوند بر تو واجب گردانيده و به كار بستن آنچه نياكان تو و نيكان خاندانت بر آن بوده اند.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 31.