حدیث دربارهپيرى و فرتوتى
عنه عليه السلامـ في التَّذكيرِ بِضُروبِ النِّعَمِ ـ: و قَدَّرَ لَكُم أعمارا سَتَرَها عَنكُم، وَ خلَّفَ لَكُم عِبَرا مِن آثارِ الماضِينَ قَبلَكُم، مِن مُستَمتَعِ خَلاقِهِم، و مُستَفسَحِ خَناقِهِم ۱، أرهَقَتهُمُ المَنايا دُونَ الآمالِ، و شَذَّ بِهِم عَنها تَخَرُّمُ الآجالِ ۲، لَم يَمهَدوا في سَلامَةِ الأبدانِ، و لَم يَعتَبِروا في اُنُفِ ۳ الأوانِ، فهَل يَنتَظِرُ أهلُ بَضاضَةِ الشَّبابِ إلاّ حَوانِيَ الهَرَمِ؟ و أهلُ غَضارَةِ الصِّحَّةِ إلاّ نَوازِلَ السَّقَمِ؟ ۴
امام على عليه السلامـ در باب يادآورىِ انواع نعمت ها ـفرمود: و براى شما عمرهايى مقدّر فرموده كه [مدّت]آنها را از شما پوشيده داشته و از آثار پيشينيانتان، عبرت هايى براى شما به جا نهاده است؛ از بهره ها و لذّت هايى كه بردند و از عمرى كه پيش از چنگ انداختن مرگ در گلوى آنها، نصيبشان گرديد. پيش از رسيدن به آرزوها مرگ ها به سراغشان شتافتند و سيلاب بنيان برافكن اجل ها آنان را از آرزوهايشان جدا ساخت. در وقت سلامت بدن ها توشه اى براى خود فراهم نكردند و در اوان زندگانى خويش پند و عبرت نگرفتند. آيا آنان كه در شادابى جوانى هستند جز خميدگى پيرى را انتظار مى كشند؟ و آنان كه از خرّمى تندرستى بهره مندند جز رنج هاى بيمارى را چشم دارند؟