حدیث دربارهخرد انسان در دوره هاى مختلف زندگيش
عنه عليه السلام:مَن عَشِقَ شَيئا أعشى بَصَرَهُ و أمرَضَ قَلبَهُ، فهُوَ يَنظُرُ بِعَينٍ غَيرِ صَحيحَةٍ، و يَسمَعُ بِاُذُنٍ غَيرِ سَميعَةٍ، قَد خَرَقَتِ الشَّهَواتُ عَقلَهُ، و أماتَتِ الدّنيا قَلبَهُ. ۱
امام على عليه السلام:عشق به هر چيز چشم عاشق را كور و دلش را بيمار گرداند. پس، چنين كسى با ديده اى ناسالم مى نگرد و با گوشى ناشنوا مى شنود. شهوتها خردش را از هم گسيخته و دنيا دلش را ميرانده است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 109.