حدیث دربارهشاخه هاى عفّت

میزان الحکمه ج ۷، ص ۴۵۵، ح ۱۳۲۸۰

امام علی علیه‌السلام

شاخه هاى عفّت

عنه عليه السلام:مَن عَفَّ خَفَّ وِزرُهُ، و عَظُمَ عِندَ اللّهِ قَدرُهُ. ۱

امام على عليه السلام:هر كه عفّت ورزد، بار گناهانش سبك شود و منزلتش نزد خداوند، بالا رود.

۱.غرر الحكم: 8597.

کلیدواژه‌ها عفت شاخه های عفت

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام على عليه السلام:ميوه عفّت، قناعت است.

امام على عليه السلام:ميوه پاكدامنى، مصونيّت يافتن است.

امام على عليه السلام:هر كه اعضا و جوارحش را پاك نگه دارد، اوصاف و اخلاقش نيكو گردد.

امام على عليه السلام:هر كه آنچه را نمى يابد بخواهد، به زيور عفّت و مناعت آراسته نباشد.

امام على عليه السلام:دورى از آلودگيها، نشانه پاكدامنى است.

امام على عليه السلام:با عفت است كه اعمال پاكيزه مى شود (رشد مى يابد و پاداش آنها زياد مى گردد).

امام على عليه السلام:به هر كس تحفه پاكدامنى و قناعت پيشكش شد، عزّت و سرافرازى هم پيمان او گشت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنچه از عفّت منشعب مى شود خشنودى است و خضوع و بهره مندى و آسايش و دلجويى و فروتنى و تذكّر و تفكّر و بخشندگى و سخاوت. اينها خصالى است كه به سبب پارسايى براى خردمندى كه از خدا و قسمت او خشنود است، حاصل مى شود.