حدیث دربارهتشويق به عفّت

میزان الحکمه ج ۷، ص ۴۵۰، ح ۱۳۲۴۵

امام علی علیه‌السلام

تشويق به عفّت

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:أفضَلُ العِبادَةِ العَفافُ. ۱

امام على عليه السلام:برترين عبادت، عفّت است.

۱.الكافي: 2/79/3.

کلیدواژه‌ها عفت تشویق به عفت

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند شخص با حياى با مناعت طبع را دوست دارد و از سائل وقيح سمج نفرت دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه نفرند كه خداوند حتما كمكشان مى كند: جنگاورِ در راه خدا و بنده مكاتَبى كه بخواهد بهاى آزادى خود را بپردازد و كسى كه به قصد عفّت ورزى از گناه ازدواج كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، بنده مؤمنِ تهيدستِ عفيفِ عيالوارِ خود را، دوست دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه حقّى را مطالبه مى كند بايد آن را با عفّت و مناعت طبع مطالبه نمايد، عفت كامل يا ناقص. [هنگام مطالبه حقّ خود به گناه نيفتد].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در اين دعا ـمى خواند: بار خدايا! من از تو راهنمايى و پرهيزگارى و عفّت و بى نيازى مسألت دارم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ پس از آن كه هر چه را [از بيت المال] نزد آن حضرت بود به خواهش انصار به آنها داد و ديگر چيزى باقى نماند ـفرمود: آن چه از مال و دارايى نزد من باشد هرگز از شما مخفى و دريغ نمى دارم. هر كه پاكدامنى و مناعت جويد، خداوند او را پاكدامن و با مناعت گرداند و هر كه بى نيازى طلبد، خداوند بى نيازش گرداند.

كتاب من لا يحضره الفقيه:در روزگار داوود عليه السلام زنى بود كه مردى نزد او مى رفت و به زور از وى كام مى گرفت. خداوند عزّ و جلّ در دل آن زن چنين افكند كه به آن مرد بگويد: هر بار كه تو نزد من مى آيى مردى هم به سراغ زن تو مى رود. آن مرد سراغ زن خود رفت، ديد مردى پيش اوست. او را نزد داوود عليه السلام آورد و گفت: اى پيامبر خدا! بلايى سرم آمده كه بر سر احدى نيامده است! داود عليه السلام فرمود: آن بلا چيست؟ مرد گفت: اين مرد را پيش زنم يافتم. پس، خداوند متعال به داوود عليه السلام وحى فرمود كه: به او بگو: از هر دست بدهى از همان دست پس مى گيرى.

امام على عليه السلام:هان! هر پيروى را پيشوايى است كه به او اقتدا مى كند و از نور دانشش پرتو مى گيرد. بدانيد كه پيشواى شما از دنياى خود به دو جامه كهنه و فرسوده و از خوراكش به دو گرده نان بسنده كرده است. البته شما از عهده چنين كارى بر نمى آييد، اما با پارسايى و سخت كوشى [در عبادت] و عفّت و درستكارى مرا يارى رسانيد.