حدیث دربارهعصمت

عنه عليه السلام:النّاسُ مَنقوصُونَ مَدخولونَ إلاّ مَن عَصَمَ اللّهُ، سائلُهُم مُتَعَنِّتٌ، و مُجيبُهُم مُتَكَلِّفٌ، يَكادُ أفضَلُهُم رَأيا يَرُدُّهُ عَن فَضلِ رَأيِهِ الرِّضا و السُخطُ، و يَكادُ أصلَبُهُم عُودا تَنكَؤهُ اللَّحظَةُ و تَستَحيلُهُ ۱ الكَلِمَةُ الواحِدَةُ. ۲
امام على عليه السلام:خِرد مردم دستخوش خلل و كاستى است، جز آن كس كه خداوند مصونش بدارد؛ پرسش كننده آنان آزار دهنده و مجادله گر است و پاسخ دهنده شان فضل فروش و متكلّف؛ آن كه در ميان آنان انديشه اش برتر (خوش فكرتر) است بسا كه به علّت خشم و خشنودى از نظر درست خود باز مى گردد [و خلاف حقيقت را اظهار مى كند] و پابرجاترينشان با نيم نگاهى از جا در مى رود و يك كلمه [تهديد يا تطميع]او را عوض مى كند.
۱.أي تحوّله عمّا هو عليه، و في غرر الحكم «طبعة النجف»: ص 57 «تستميله».
۲.نهج البلاغة: الحكمة 343.
کلیدواژه‌ها عصمت

احادیث دیگر این موضوع

۴